Nauczanie zdalne PSP 3 Jelcz-Laskowice

Dzienny zapis pracy 0c

26. 06. 20 r.
Hurra, wakacje!!

Nad morzem, jeziorem, stawem, rzeką, w górach, lesie, w mieście lub ciepłym kraju, który akurat otworzy przed nami granice.
 
Życzyę udanego, a przede wszystkim bezpiecznego wypoczynku – gdziekolwiek będziecie spędzać wakacje.






25. 06. 20 r.
Bądź bezpieczny na wakacjach.

1. Obejrzyj animację 2. Policz, oblicz, porównaj
     Policz
     Oblicz
3. Rozwiąż quizy i zagadki
Kiedy myć ręce?
Jak zdrowo spędzać czas?

Dla chętnych: Pirackie karty

Rok szkolny dobiegł końca. Żegnacie się z zerówką. Po wakacjach czeka Was nauka w I klasie.

Życzę Wam, abyście wypoczęli podczas wakacji, miło spędzili czas wolny, a także byście pamiętali
o bezpiecze
ństwie!!!
UDANYCH I BEZPIECZNYCH WAKACJI!!!




24. 06. 20 r. 


Śpiewanie poznanych piosenek. Ćwiczenia w czytaniu.

1. Przypomnij sobie jakie piosenki poznaliśmy w zerówce. Oto niektóre z nich:

https://www.youtube.com/watch?v=i0Zh8q2BK-8

https://www.youtube.com/watch?v=JJAZ374Xt80

https://www.youtube.com/watch?v=hZmfiTwN3_Y

https://youtu.be/q5VhQczL62s

https://www.youtube.com/watch?v=AEwMx26C3IA   

2. Poćwicz czytanie

Dla chętnych: Pirackie wakacje

Pozdrawiam 



23. 06. 20 r. 
Dzień Ojca.

1. Posłuchaj z Tatą piosenki:
2. Spróbuj przeczytać samodzielnie lub z Tatą:
Prezent na Dzień Ojca

Niedługo Dzień Ojca. Bardzo kocham mojego ta i chcę mu sprawić przyjemność. Może narysu dla niego laurkę? Nie, już wiem! Zaproszę go na spacer! To będzie czas tylko dla nas. Pójdziemy do jego ulubionego parku. Tata uwielbia pił noż – na pewno pogramy. Potem kupię nam lody. Albo wa cukrową – wybór zostawię tacie. Zrobimy sobie zdjęcie na pamiątkę, wywołamy je, oprawimy w ram i powiesimy na ścianie. Oby tylko pogoda nam dopisała!
3. Obejrzyj z Tatą film 
“Bolek i Lolek na wakacjach. Pierwszy dzień wakacji”
Dla chętnych:  Zaproś Tatę do wspólnego działania

Miłego Dnia Ojca!


22. 06. 20 r.

Pożegnania nadszedł czas. Czas pożegnania.

1. Czytanie, samodzielnie lub z pomocą R., tekstu na zakończenie przedszkola.
Książka s. 96 

2. Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Pożegnanie przedszkola.
 
– Lato się śmieje, czas na wakacje!
Pa, pa, zabawki! Żegnaj, przedszkole!
Zawsze będziemy o was pamiętać,
stawiając krzywe literki w szkole.
 
Starszak potrafi:
budować wieże,
rozpoznać w książkach najdziksze zwierzę,
układać puzzle,
kroić warzywa,
wie, że się pokłuć można w pokrzywach.
 
Zna pory roku,
kierunki świata,
wie, że na miotle nie da się latać,
sam się ubiera,
buty sznuruje,
mówi: „przepraszam, proszę, dziękuję”.
 
Umie zadzwonić
na pogotowie,
wie, że się nie da chodzić na głowie,
zasady ruchu
zna doskonale
i po ulicy nie biega wcale.
 
Lubi teatrzyk,
śpiewa piosenki,
wie, czym się różni słoń od sarenki,
pieluch nie nosi
ani śliniaka.
To są zalety dziecka starszaka.
 
– Kwiatek dla pani. Cmok dla maluchów.
Trochę nam smutno… Pa, pa, przedszkole!
Lecz czy będziemy mogli tu wrócić,
gdy nam się znudzi w tej nowej szkole…?

3. Nauka piosenki Kończymy już przedszkole    https://www.youtube.com/watch?v=AEwMx26C3IA

I. Kończymy już przedszkole, do szkoły czas,
 zeszyty i tornistry wołają nas.
 A my nie chcemy, nie chcemy jeszcze iść.
 
Ref.: Tak bardzo nam tu dobrze,
 że nie chcemy wcale jeszcze iść. (2x)
 
II. Wakacje szybko miną, a potem już
 zadzwoni pierwszy dzwonek, lekcje tuż-tuż.
 A my nie chcemy, nie chcemy jeszcze iść.
 
Ref.: Tak bardzo...
 
III. Lecz co tu robić, w życiu zawsze tak jest,
 że upływają lata, starszym się jest.
 A my nie chcemy, nie chcemy starsi być.
 
Ref.: Tak bardzo...

Dla chętnych: 

Poćwicz czytanie Dopasuj nazwę do obrazka


Pozdrawiam!!



19. 06. 20 r. 

Pożegnania nadszedł czas. Wakacyjny pociąg
 
1.  Piosenka: Na zawsze zapamiętasz
 
 
Ref.: Choć ostatnie to w przedszkolu dni,
 choć rozstania, pożegnania czas,
 to mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
 To mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
 
I. Na zawsze zapamiętasz, jak Lena wciąż płakała,
 podarty elementarz przez Olka i Michała.
 Jak Ada jeść nie chciała, Jaś zasnął pośród lalek.
 Jak Ola kompot raz wylała na całą naszą salę.
 O-jojo-jojo-joj!
 
Ref.: Choć ostatnie…
 
II. Uśmiechniesz się, gdy wspomnisz ludziki z plasteliny,
 jak Bartek ćwiczył skoki, a Karol – śmieszne miny.
 I kłótnie Ani z Basią, i miśka brzuch rozpruty.
 Jak Kasia kiedyś zapomniała na spacer włożyć buty!
 O-jojo-jojo-joj!
 
Ref.: Choć ostatnie…
 
III. Pomyślisz, jakie miłe widziałeś teatrzyki.
 Piosenki i zabawy, występy i wierszyki.
 Wspomnienia będą czekać w albumie ze zdjęciami.
 Bo to przedszkole zawsze będzie tu,
 w myślach, razem z nami!
 Tak, tak, tak, tak!

2. R. zadaje pytania dotyczące tekstu piosenki.
− O czym jest ta piosenka?
− Jakie zdarzenia zapamiętacie ze swojej zerówki?

3. Karta pracy, cz. 4, s. 78.
Granie w parach w grę.

4. Ćwiczenia w książce, s. 94−95.
Czytanie tekstu o wakacjach i wakacyjnych rad Olka i Ady.

Dla chętnych:  

Obejrzyj i dowiedz się

Poćwicz czytanie



 
15. 06. 20 r.

Pożegnania nadszedł czas. Na zawsze zapamiętasz.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 75.
Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

2. Zabawa Wakacje.
Dla  dziecka: kartka, kredki.
Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem zdania: Wakacje muszą być słoneczne. Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące. Rysowanie w lewym górnym rogu kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie. Rysowanie w ostatnim, pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze. Określanie, który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

3. Karta pracy, cz. 4, s. 76 
Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.

4. Karta pracy, cz. 4, s. 77.
Czytanie tekstu z R. lub samodzielnie. Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu. Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.

5. Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 80.
Ćwiczenia w czytaniu.
Dzieci czytają samodzielnie lub z pomocą R.

Dla chętnych:  Powtórz litery
Pozdrawiam!



10. 06. 20 r.
Pożegnania nadszedł czas. Liczymy patyczki.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 73.
Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski)

2. . Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków.
Patyczki w różnych kolorach, znaki, liczby.(z Wyprawki)
Dzieci biorą sobie po tyle patyczków, ile mają palców u rąk.
• Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych.
Dzieci układają z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określają, ile patyczków potrzebowały do ułożenia kształtu każdej figury.
• Układanie patyczków według kolorów.
Dzieci liczą patyczki w każdym kolorze. Podają całkowitą liczbę patyczków, mówiąc np., 3 patyczki czerwone dodać 4 patyczki zielone i dodać 3 patyczki żółte
to razem 10 patyczków.
Układanie działania ilustrującego liczbę patyczków. Np.
3 + 4 + 3 = 10
• Odkładanie patyczków, np. w kolorze żółtym. Dzieci liczą pozostałe patyczki, mówiąc: 10 odjąć 3 to siedem.
Układają działanie:
10 – 3 = 7
• Odkładanie patyczków, np. czerwonych. Dzieci liczą pozostałe patyczki, mówiąc: 7 odjąć 3 to cztery Układają działanie:
7 – 3 = 4
Dalsze ćwiczenia przeprowadzamy analogicznie. 

3. • Karta pracy, cz. 4, s. 74.
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.

4.  Utrwalanie nazw miesięcy:
 
W styczniu Nowy Rok przychodzi,
często mrozem grozi.
W lutym czyni tak samo.
W marcu bywa jak w garncu (…).
Kwiecień z majem
w zieleni skąpane (…).
Czerwiec obiecuje
radości wiele, bo
– moi przyjaciele –
lipiec i sierpień to wakacji czas (…).
Wrzesień i październik
zmieniają kolory ziemi (…).
W listopadzie
smutek na drzewach się kładzie.
A w grudniu zmęczony pracą Stary Rok
żegna się i… zaprasza Nowy Rok. (…)


Pozdrawiam i życzę miłego długiego weekendu!



9. 06. 20 r.

Pożegnania nadszedł czas. Pocieszanki dla maluszków.


1. Posłuchaj piosenki:             https://www.youtube.com/watch?v=8JYyc0eSl_c
− O czym jest ta piosenka?

2. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
Książka (s. 86–89) .
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak, a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać, bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie.
Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach.
Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały.
Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu,
tu jest łazienka,
wodą się zmywa
farbę na rękach,
a ty masz łapki
całe w powidłach,
więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej…
Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek.
Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę.
Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom. Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A – przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.
– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się
we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami.
Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał, to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko. Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.

3. Rozmowa na temat opowiadania.
− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
− Co przygotowali młodsi koledzy?
− Co robiły Ada i Kasia?
− Kogo pożegnała Ada?
− Co to były pocieszajki Ady?
− Gdzie je zostawiła?

4. Czytanie tekstu znajdującego się pod ilustracjami w książce s. 86-89.

5. Wspominanie przez dzieci tego, co zapamiętały z pobytu w zerówce. 

6. Karta pracy, cz. 4, s. 72.
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki do bramki. 

7. Zabawa z elementem ćwiczeń ortofonicznych – Różne pojazdy.
 Dzieci  na ustalone hasła wyruszają na wycieczkę różnymi pojazdami:
− udają pociąg, i poruszają w różnych kierunkach, naśladując odgłos jadącego pociągu: tuf, tuf, tuf, buch, buch, puf, puf...
−  chwytają się w pasie, naśladują jadące autokary, wydając dźwięki: tur, tur, tur,
 – biegną drobnymi krokami, naśladują jadące motocykle: drum, drum, drum, wrr, ręce naśladują trzymanie kierownicy.

Dla chętnych - obejrzyj bajkę:  “Wędrówki Pyzy”, odc. “Władca wydm”

Pozdrawiam!



8. 06. 20 r.

Wakacyjne podróże. Słoneczny uśmiech.

1. Zabawa rozwijająca umiejętność orientowania się na kartce papieru.
Dla każdego dziecka: kartka, mazak.
Dzieci dobierają się parami z rodzicem lub rodzeństwem, siadają naprzeciwko siebie w nieznacznej odległości. Każde ma kartkę i mazak do rysowania.
Jedno dziecko zaczyna rysować drogę na swojej kartce i dokładnie opowiada partnerowi o tym, co robi, np.: Rysuję drogę od lewego dolnego rogu kartki, prosto do góry, teraz w prawo, w bok kartki, teraz prosto, do dołu, a teraz w lewo i z powrotem do góry, aż do górnego prawego rogu. Partner rysuje na swojej kartce dokładnie to, co słyszy od kolegi. Na zakończenie zabawy dzieci porównują rysunki; zwracają uwagę na to, jak dokładne były wskazówki. 

2. Słuchanie wiersza Marioli Golc Słoneczny uśmiech.
 Wypowiedzi dzieci na temat ich wakacyjnych planów.
R. pyta:
- Gdzie chciałybyście wyjechać?
• Słuchanie wiersza Marioli Golc Słoneczny uśmiech.

Nadchodzą wakacje,
słoneczna pora.
Słoneczny uśmiech
śle więc przedszkolak.
I tym uśmiechem
ze słonkiem razem
ogrzeje wszystkie
nadmorskie plaże.
Promienny uśmiech
prześle też górom,
by się nie kryły
za wielką chmurą.
Ma jeszcze uśmiech
dla wszystkich dzieci.
Niech im w wakacje
słoneczko świeci. 

3.  Rozmowa na temat wiersza.
− Kto przesyłał uśmiechy?
− Komu przedszkolak przesyłał uśmiechy?
− Dlaczego przesyłał je dzieciom?

4.  Karty pracy, cz. 4, s. 68–69.
Oglądanie zdjęć miejsc, w których Ada i Olek byli rok temu z rodzicami na wakacjach, opowiadanie o niektórych z nich. Rysowanie po śladzie drogi rodziny Ady nad morze. 

5. Karta pracy, cz. 4, s. 70.
Rysowanie w ramce na górze karty, gdzie dziecko pojedzie na wakacje, a na dole – gdzie chciałoby pojechać na wakacje. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

6. Zagadki słuchowe dotyczące bezpieczeństwa podczas wakacji.
Dzieci słuchają zagadek Barbary Kosmowskiej, dopowiadają ich zakończenia – rozwiązania.

Wiem, że pan ratownik mnie nie zauważy,
dlatego nie kąpię się na niestrzeżonej… (plaży)
 
Kiedy płoną lasy, to giną zwierzęta,
dlatego dbam o to i o tym pamiętam,
by w lesie wszystkim żyło się dogodnie.
Z tego powodu nie bawię się… (ogniem)

Jeśli się zagubię w obcym dla mnie mieście,
wiem, co mam zrobić, wiem nareszcie!
Mogę zaufać pewnemu człowiekowi,
czyli panu… (policjantowi)

Gdy nie ma rodziców w domu,
to choć bardzo przykro mi,
nie otwieram obcym ludziom
do naszego domu… (drzwi)

Ze względu na żmije zawsze w lesie noszę
moje ukochane, gumowe… (kalosze)

Grzybobranie to grzybów zbieranie,
a nie ich jedzenie czy też smakowanie.
Dlatego po powrocie z lasu
sięgam do grzybów pełnego… (atlasu)

Nie podchodzę do dzikich zwierząt,
bo choć są piękne i bajeczne,
bywają także dla ludzi bardzo… (niebezpieczne)

7. Karta pracy, cz. 4, s. 71.
Oglądanie rysunków schematycznych. Mówienie, na co powinno się zwracać uwagę na wakacjach. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Dodatkowe: Dopasuj literki

Pozdrawiam!
 

5. 06. 20 r.

Wakacyjne podróże. Nadeszło lato.

1. Karty pracy, cz. 4, s. 64−65. (fioletowa)
Odczytanie zdania: Jest lato. Oglądanie zdjęć, słuchanie tekstu na ich temat, odczytanego przez R. Rysowanie na każdej kolejnej gałązce o jedną jagodę mniej. Kolorowanie rysunków.
 
2. Karta pracy, cz. 4, s. 66.
Określanie, dlaczego pętle są tak narysowane. Kończenie rysowania linii między kwiatami. Kolorowanie kwiatów.

3.  Rozwiązywanie zagadek o różnych środkach lokomocji.

Pędzi po torze szybko, z daleka,
bo tłum podróżnych na stacji czeka. (pociąg)
 
Ma skrzydła, choć nie jest ptakiem.
Lata podniebnym szlakiem. (samolot)

Ma maskę, a pod nią konie,
cylindry – nie na głowie.
A w środku siedzi człowiek. (samochód)

Ta wielka latająca maszyna
owada – ważkę, przypomina. (helikopter)

4. Karta pracy, cz. 4, s. 67.
Otaczanie w pierwszej pętli obrazków kwiatów polnych, a w drugiej – obrazków zwierząt leśnych. Kończenie rysowania linii między kwiatami według wzoru z poprzedniej karty. Kolorowanie kwiatów.

Dodatkowe: Powtórz litery   Litera “D”

Pozdrawiam! 



4. 06. 20 r. 
Wakacyjne podróże. Lato na wakacjach.

1. Obejrzyj filmikihttps://youtu.be/oGjfOzvojwg  
https://youtu.be/ny2RqI2LDOE

2. Karta pracy, cz. 4, s. 61, 62 i 63.(fioletowa)
Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

3. Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. (niebieska) Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 77. 

4. 
Wykonanie pracy plastycznej:
      Z wyprawki plastycznej weź kartę 4 i wypchnij gotowe elementy.

        Pomaluj kartkę z bloku tak, aby była podzielona na 3 pasy: żółty (piasek na plaży), niebieski (morze), błękitny (niebo).  Naklej poszczególne elementy w odpowiednich miejscach.

Dodatkowe:  https://www.matzoo.pl/zerowka/dodawanie-i-odejmowanie-w-zakresie-10_52_7
Powodzenia! 


3. 06. 20 r.
Wakacyjne podróże. Góralskie liczenie.

1. Ćwiczenia indywidualne w czytaniu.
Czytanie tekstu o wyjściu mamy, Olka i Ady do kina na film o małpce. Książka (s. 92–93).

2. Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu (dziecko może liczyć na konkretach).
Zadanie 1.
Do zagrody 9 owiec                 uciekły z zagrody.
wpędził juhas młody.               Policz teraz szybko mi –
Ale cztery starsze owce            ile owiec w zagrodzie śpi?
 
Zadanie 2.
Na hali, na hali                        Powiedz teraz mi –
raz się tak zdarzyło,                 ile wszystkich owiec
że do 7 starszych owiec              w zagrodzie śpi?
3 młode przybyły.
 
Zadanie 3.
Na łące pod górą                         i pięć białych hasa.
juhas owce pasie;                        Ile wszystkich owiec
cztery czarne owce                      jest w stadzie juhasa?

3. Wskazywanie pasm górskich na mapie; odczytywanie ich nazw z R. lub samodzielnie; zwrócenie uwagi na kolorystykę pasm górskich na mapie.
Mapa fizyczna Polski. 

4. Malowanie gór farbami na pogniecionej kartce.
Dla każdego dziecka: farby plakatowe, kartka, pędzelek, kartka z bloku technicznego.
Dzieci formują z pogniecionego papieru pasmo górskie, przyklejają je na kartce z bloku technicznego; malują farbami plakatowymi na różne odcienie brązu; malują drzewa iglaste u podnóża gór.


Pozdrawiam


2. 06. 20 r.

Wakacyjne podróże. Wakacje na Wybrzeżu.

1. Słuchanie piosenki "Lato na dywanie":   https://www.youtube.com/watch?v=JY2LxTIkWyQ

2. Ćwiczenia poranne: 
Zabawa ruchowa z elementem skoku – Przeskakujemy morskie fale.
Dzieci wykonują skoki obunóż do przodu – naśladują przeskakiwanie fal.
• Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Szukamy muszelek.
Dzieci naśladują chodzenie na czworakach po wodzie, szukanie muszelek; co pewien czas wykonują klęk prosty i wyciągają otwarte dłonie przed siebie – pokazują uzbierane muszelki.

3. Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Wakacyjne podróże.
Książka (s. 84–85). Dzieci oglądają ilustracje i słuchają:

Od samego rana tata, Olek i Ada planowali podróże wakacyjne. Zapomnieli o porannym myciu, a nawet o przebraniu się z piżam. Gdyby nie mama, zapomnieliby też o śniadaniu. Szczęśliwie mama przypomniała im o wszystkim. Kiedy byli już umyci, przebrani i najedzeni, wyjęła z szafy wielki globus i postawiła go na podłodze.
– Teraz możecie podróżować palcem po całym świecie.
– Super! – ucieszył się Olek. Bez namysłu zakręcił globusem. Fruuu! Gdyby kula ziemska obracała się tak szybko, wszyscy dostaliby kręćka jakiegoś lub co najmniej zadyszki. Przed oczami
Olka, Ady i taty mknęły kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Afryka, Europa i zaraz Azja i Australia.– Tu jedziemy! – Palec Olka zatrzymał rozpędzony świat namalowany na globusie. – Australia, Sydney. Niezłe miejsce. Będzie fajnie. W Australii są kangury i koale.
– W Sydney chciałbym zobaczyć gmach filharmonii – wtrącił tata.
– A będzie tam gmach naszego przedszkola? – spytała Ada.
Olek spojrzał na siostrę z politowaniem. Przecież nikt nie podróżuje do przedszkola, które jest kilka metrów od domu. Zakręcił drugi raz. Jego palec wskazał państwo leżące w Ameryce Południowej.
– Brazylia. Dobry wybór – pochwalił tata. – Są tam wspaniałe plaże. Chętnie poleżałbym sobie – przeciągnął się leniwie.
– Może i ja zaproponuję podróż? – mama zajrzała do salonu. – Chciałabym pojechać z wami do Indii. Zawsze interesowała mnie Azja i jej kultura. Chociaż Afryka też jest ciekawa.
– No pewnie! Jedziemy do Kenii! Do parku z dzikimi zwierzętami. Zobaczymy słonie i żyrafy!
– zawołał Olek ożywiony wizją spotkania dzikiego słonia, a może i lwa.
– A będzie tam nasz park? – nieśmiało spytała Ada.
Wszyscy spojrzeli na nią jak na przybysza z kosmosu.
– Nasz park będzie czekał na ciebie w Polsce. Teraz ja wybieram – powiedział tata. Energicznie zakręcił globusem. Niebieski kolor oceanów i mórz zmieszał się z zielonym, żółtym i brązowym – kolorami kontynentów. Adzie aż zakręciło się w głowie. Świat na globusie obracał się zbyt szybko. Co będzie, jeżeli palec taty trafi na głęboki ocean? Nie chciałaby spędzić wakacji na oceanie. Tam już z pewnością nie ma znajomego parku ni przedszkola ani placu zabaw z dużą okrągłą piaskownicą.
– Stany Zjednoczone. Waszyngton – zakomunikował tata.
– Jest tam plac zabaw? – spytała Ada.
– Naszego nie ma, są inne. Jest za to Biały Dom i...
– Ale naszego domu tam nie ma – przerwała tacie Ada.
– Ja nie mogę! Chcesz jechać na wakacje czy nie? – zniecierpliwił się Olek.
– Chcę. Tylko nie tak daleko – bąknęła Ada.
– To gdzie? Wybieraj – podsunął jej globus.
Ada zamknęła oczy. ,,Niech los zdecyduje” – pomyślała i dotknęła palcem globusa.
– Tu!
Cała rodzina wbiła wzrok w miejsce, które wskazał palec Ady. Mama i tata pierwsi gruchnęli śmiechem.
– Europa, Polska, Warszawa – podsumował Olek.
Ada westchnęła z ulgą. Jak to dobrze, że zdała się na los szczęścia. W Warszawie jest jej przedszkole i dom, i park, i znajomy plac zabaw. No i tuż pod Warszawą mieszkają ukochani dziadkowie. Co ważne, ich dom stoi w pobliżu lasu.
– Pojedziemy do babci i dziadka. Tam są bociany, dzięcioły, kukułki, żabki, biedronki, ślimaki, pszczoły – zachwalała Ada.
– Mrówki, komary i muchy – dorzucił ponuro Olek. Ale już po chwili śmiał się jak tata i mama. Nawet napad komarów nie odstraszyłby ani jego, ani Ady od podróży do dziadków. Podpatrywanie ptaków w towarzystwie dziadka, który zna setki ciekawostek o zwierzętach, to był najlepszy z wakacyjnych planów.

4.  Rozmowa na temat opowiadania.
− Co Olek, Ada i tata planowali z samego rana?
− Dzięki czemu mogli podróżować palcem po całym świecie?
− Jakie kontynenty były widoczne na globusie?
− Co wskazywał palec Olka?
− Co wskazywał palec taty?
− Gdzie chciała pojechać mama?
− Co wspominała cały czas Ada?
− Co wskazywał palec Ady? Gdzie ona chciała pojechać na wakacje?
 
5. Ćwiczenia z książką. (s. 84–85) 
D. Czytają tekst znajdujący się pod ilustracjami w książce. 

6. Karta pracy, cz. 4, s. 60.
Wykonanie łódki według instrukcji. Rysowanie po śladach.

Dla chętnych:  Wykonanie pracy plastycznej Wakacje na Wybrzeżu. Technika dowolna.
Powodzenia!


1. 06. 20 r. 
Witam serdecznie!
 Bardzo proszę Rodziców, aby przekazali Dzieciom w moim imieniu najserdeczniejsze życzenia z okazji Dnia Dziecka! Przede wszystkim zdrowia oraz szybkiego powrotu do szkoły, do wspólnej nauki i zabawy, spacerów i wycieczek! A także wspaniałych prezentów, słodyczy i spełnienia marzeń!!!

A oto moje propozycje na dziś:

1.  Ćwiczenia przy muzyce 2. Posłuchaj wiersza 3. Obejrzyj i opowiedz 4.  Śpiewaj z innymi  5. Obejrzyj film  Dla chętnych: Zagraj w grę

Poczytaj mi, mamo

Miłego dnia! 



29. 05. 20 r. 
Niby tacy sami, a jednak inni. Moje uczucia 

1. Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczyk Moje uczucia.
 
Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były,
i tego, że odwiedziny babci już się skończyły.
Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,
i złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.
Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.
Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.
W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,
że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.
Zobacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,
tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.
Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,
po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

2.  Rozmowa na temat tekstu.
− Co mieszka w sercu?
− Czy zawsze jest nam wesoło?
− Czy zdarza się, że coś was smuci?
− Czy zdarza się, że coś was złości?
R. przypomina, że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znowu świeci, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

3.  Rysowanie na kartkach tego, co cieszy dzieci, i tego, co je smuci.
 Kartka dzielimy na pół – w lewym górnym rogu proszę zrobić rysunek chmurki, a w prawym górnym rogu – słoneczka.  Po lewej stronie kartki (chmurka) rysują to, co je smuci, a po prawej stronie (słonko) – co je cieszy. 

4. Karta pracy, cz. 4, s. 59.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

5. Słuchanie piosenki Dziwni goście.

 
I.  Przyszła do mnie dziś pani Złość.
 
Krzyczy, że całego świata ma już dość!
 
Nogą głośno tupie i pięści pokazuje,
 
brzydkie miny stroi. O! O! O!
 
 A za chwilę wszedł wielki Śmiech
 
i za brzuch się gruby trzyma, ech, ech, ech!
 
Tak się głośno śmieje, że łzy ze śmiechu leje,
 
i żartuje sobie: he, he, he!
 
 
Ref.: E e e emocje, tacy dziwni goście,
 
złoszczą, śmieszą, smucą, straszą nas.
 
Czy jest na to czas i pora, czy nie czas.
 
 E e e emocje, czasem ich wyproście.
 
Bo i tak powrócą w inny czas,
 
jeszcze raz i jeszcze raz, i jeszcze raz.
 
 II.  Potem Smutek wpadł, tutaj siadł,
 
łzy mu kapią z mokrych oczu: kap, kap, kap.
 
Nic go nie ucieszy i nikt go nie pocieszy.
 
Smutku, przestań płakać, tak, tak, tak!
 
 
A na koniec: ciach! Wskoczył Strach!
 
Trochę boi się wszystkiego, ach, ach, ach!
 
Wielkie zrobił oczy i jak tu nie podskoczy!
 
Idź już, Strachu, sobie: sio, sio, sio!
 
 
Ref.: E e e emocje…
 
Dla chętnych: Poćwicz czytanie!  Kwiaty Emmy 


28. 05. 20 r. 

Niby tacy sami, a jednak inni. Już wkrótce Dzień Dziecka.
 
1. Słuchaj, śpiewaj oraz tańcz przy piosence o emocjach:


2. Obejrzyj filmik, zobacz i przypomnij sobie jak działa waga szalkowa?



4. Ćwiczenia w czytaniu.
Książka (s. 90–91) .
Czytanie tekstu Od buraka cukrowego do cukierka oraz dodatkowo poćwicz czytanie :  

Dla chętnych: Wykonanie papierowych pacynek paluszkowych.
Dla każdego dziecka: wyprawka, karta I, nożyczki, klej.
Dzieci wycinają pacynki, sklejają je. Określają, jakie emocje są przedstawione na buziach Olka i Ady.

Pozdrawiam


27. 05. 20 r.
Niby tacy sami, a jednak inni. Dziwni goście

1. Karty pracy, cz. 4, s. 56–57.
Patrzenie na obrazek. Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na dużym obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart. 

2. Karta pracy, cz. 4, s. 58.
Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym obrazku. Pisanie samodzielnie lub przez R. imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem. 

3. Utrwalenie poznanych liter: 
Dla chętnych: Poczytaj mi mamo!  Baśnie Andersena, „Słowik”

Pozdrawiam! 


26. 05. 20 r.
Niby tacy sami, a jednak inni.  Co jest cięższe, a co lżejsze?

1. Co jest cięższe, a co lżejsze? – zabawy z zastosowaniem wagi szalkowej. (w miarę możliwości)
Zapoznanie z wagą szalkową ( gdy dziecko ma w domu)
• Ćwiczenia z zastosowaniem wagi szalkowej.
Klocki: drewniane, sześcienne, miś. (lub inne przedmioty)
 Dzieci będą porównywać wagę (masę) misia i klocków.
• Pierwsza sytuacja.
Dziecko lub Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – trzy klocki.
− Co jest cięższe? Po czym to poznałeś?
− Co jest lżejsze? Po czym to poznałeś?
• Druga sytuacja.
Dz. lub R kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – cztery klocki.
− Co jest cięższe? Co jest lżejsze?
− Po czym poznałeś, że cztery klocki ważą tyle co miś?
(Ilość klocków musi być taka, aby ich masa równoważyła masę misia).
• Trzecia sytuacja.
R. kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – pięć klocków.
− Co jest cięższe? Po czym to poznałeś?
− Co jest lżejsze? Po czym to poznałeś?
• Ćwiczenia w porównywaniu masy przedmiotów.
Różne przedmioty, np.: klocki, piłeczki, lalki, misie, tworzywo przyrodnicze, wagi szalkowe.
Każde dziecko porównuje masę wybranych przedmiotów i określa, co jest cięższe, co jest lżejsze. 

2. Karta pracy, cz. 4, s. 55.
Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.

3.  Zabawa ruchowa Waga.
Dzieci dobierają się w pary z Rodzicem lub rodzeństwem i stają naprzeciwko siebie. Podają sobie ręce i naprzemiennie wykonują przysiady. 

4.  Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek Nazwy miesięcy – utrwalanie nazw miesięcy.
W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają za R. – na jednym wydechu – nazwy miesięcy.
 
Jakie miesiące
w roku mamy?
Czy wszystkie nazwy
miesięcy znamy?
Komu nie sprawi
trudu zadanie,
niech rozpoczyna
ich wyliczanie.
Powietrza dużo
buzia nabiera
i na wydechu
nazwy wymienia:
− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień. *
Jeśli za trudne
było zadanie,
ćwicz dalej z nami
to wyliczanie:
− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,
− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*.



Pozdrawiam! 


25. 05. 20 r.
Niby tacy sami, a jednak inni. Piłka dla wszystkich.

1. Słuchanie piosenki. Rozmowa na temat piosenki. 


2. Rozmowa na temat piosenki.
R. zadaje dzieciom pytania:
− O czym jest ta piosenka?
− Co oznacza słowo: emocje?
− O jakich emocjach jest mowa w piosence?

3. Ćwiczenia:
Ćwiczenia wyczucia ciała i przestrzeni – Wiatraczki.
Dzieci obracają się wokół własnej osi z rozłożonymi w bok rękami, w jedną i w drugą stronę.
• Ćwiczenia rąk i nóg – Spacer raków.
Dzieci poruszają się tyłem, w siadzie podpartym, w różnych kierunkach.
• Podskoki – Skaczące piłeczki.
Dzieci podskakują nisko – przy szybkich uderzeniach w tamburyn, wysoko – przy wolnych uderzeniach.

4. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Piłka dla wszystkich.
Książka (s. 82–83).
Dzieci słuchają opowiadania czytanego przez Rodzica i oglądają ilustracje w książce.
 
Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli.
– Brawo, Franek! – krzyczeli kibice.
– To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy.
Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno.
Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu?
– Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie.
– Opowiedz.
– W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników!
– To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało – odpowiedziała Ada.
– Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem!
– Ojej! Zostałeś bramkarzem?
– Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników.
– Brawo!
– A wtedy on na mnie nakrzyczał…
– Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada.
– Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”.
– Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada.
– Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada.
– Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło się coś wspaniałego!
Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej:
– Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega.
– To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała stanowczo Ada.
– Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek.
– Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa!
– To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec.
Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli.
– I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.

5.  Rozmowa na temat opowiadania.
Co śniło się Frankowi?
− O czym opowiadał Adzie?
− Jak zachowywali się chłopcy?
− Co zrobił ich kapitan?
− Kim został Franek na meczu?
− Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?
− Co będzie ćwiczył Franek?
− Jak oceniacie zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

6. Ćwiczenie w czytaniu.  Dzieci czytają tekst znajdujący się pod ilustracjami w książce.

7. Karta pracy, cz. 4, s. 54.
Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne pisanie swojego imienia (swoich imion) i nazwiska.

Dla chętnych:  Wykonanie pracy plastycznej Dzieci z całego świata. Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych kontynentów. Dzieci wymieniają różnice między przedstawionymi na nich dziećmi (kolor skóry, kształt oczu itd.). Wykonanie pracy techniką dowolną.
Powodzenia 


22. 05. 20 r.
Święto rodziców. Festyn.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 53.
Rysowanie szlaczków po śladzie, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach rysunków.
Kolorowanie rysunków dużych misiów na brązowo, a małych misiów – na różowo. 

2.  Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Festyn.
Rozmowa na temat festynu.
R. pyta:
− Co to jest festyn?
− Z jakiej okazji organizuje się festyn?

Książka (s. 78–81) .
Dzieci słuchają czytanego przez R. opowiadania i oglądają ilustracje w książce.

Na rodzinny festyn do przedszkola Ady przyszło wiele rodzin, między innymi mama i tata Ady
oraz Olek. „Święto rodziców” okazało się dobrym pomysłem i okazją do wspólnej zabawy. Całe
przedszkole było udekorowane obrazkami namalowanymi przez dzieci oraz kwiatami. W ogródku
postawiono dodatkowe ławki, leżaki i miękkie pufy do siedzenia. Dzieci wymyśliły wiele śmiesznych
konkurencji, w których brali udział dorośli. Zaczęło się od zagadek, potem były zawody w podrzucaniu piłki głową, co okazało się ulubionym zajęciem niektórych tatusiów. Przedszkolaki zorganizowały pokaz puszczania baniek mydlanych, które wirowały w powietrzu, mieniąc się wszystkimi
kolorami tęczy. Najwięcej śmiechu wywołała ogromna bańka, która osiadła na nosie jednego z rodziców – minęło sporo czasu, zanim pękła! Tata Ady i Olka wygrał konkurs w skakaniu na jednej
nodze dookoła karuzeli i chociaż w trakcie spadł mu lewy but, nie poddawał się do końca.
– Brawo! – krzyczała Ada.
– Tato! Tato! – dopingował Olek.
Następnie odbył się konkurs drużynowy z udziałem dorosłych i dzieci. Liczyły się zręczność i refleks. Każdy rodzic otrzymał plastikową butelkę, a zadaniem dzieci było jak najszybsze napełnienie
jej wodą i zakręcenie. Ach, ile było przy tym radości! Wszyscy się nawzajem pooblewali, jakby to był
śmigus-dyngus. Na szczęście pogoda była wspaniała i słońce szybko wysuszyło zmoczone ubrania.
Mama Ady i Olka zajęła pierwsze miejsce w konkursie nadmuchiwania balonów. W ciągu
minuty nadmuchała aż trzy i nawet zdążyła je zawiązać na supeł. Nagle rozległo się potężne
trrrach! To jeden z balonów pękł i wystraszył siedzące na dachu gołębie.
– Myślałem, że wystrzeliłaś z armaty! – zażartował tata.
– To dlatego, że kiedyś grałam na trąbce i mam silne płuca – wyjaśniła mama.
Później odbył się konkurs na rodzinne śpiewanie piosenek. Och! Nie każdy potrafi śpiewać. Niektórzy bardzo fałszowali, ale zupełnie się tym nie przejmowali. Przecież wcale nie trzeba być
najlepszym we wszystkim. Najważniejsze to umieć się śmiać nawet z samego siebie.
Jednak najwięcej radości wywołały wyścigi z surowym jajkiem trzymanym na łyżce. Dorośli starali się zachować równowagę w czasie biegu, a dzieci piszczały z emocji! Bum! Jajko już
leżało na ziemi. Bach! Drugie jajko wylądowało na bucie jednego z ojców.
– Cały trawnik zamienił się w jajecznicę! – zachichotał Olek.
– To są jajka sadzone – stwierdziła Ada.
Zwycięzcy w różnych konkurencjach otrzymali nagrody zrobione przez dzieci: papierowe
sowy z przyklejonymi ruchomymi oczami, świeczki ozdobione suszonymi kwiatkami lub muszelkami, kamienie pomalowane jak biedronki i zakładki do książek.
Każdy, kto zgłodniał, mógł się poczęstować pysznym ciastem i owocami, ale najsmaczniejsze okazały się owsiane ciasteczka, które przedszkolaki upiekły razem z paniami kucharkami.
Na zakończenie rodzinnego festynu dzieci przygotowały część artystyczną, a Ada wyrecytowała wierszyk:
Gdy na Księżyc się wybiorę,
to spakuję do walizki
moją mamę oraz tatę,
bo nie mogę zabrać wszystkich.
Z mamą będę liczyć gwiazdy
i rysować złote słońce,
z tatą zrobię prawo jazdy
na talerze latające.
Na Księżycu dom postawię
i dla mamy kwiat w ogrodzie,
tacie gwiezdną dam golarkę,
by się mógł ogolić co dzień.
Więc, gdy lecieć chcesz w nieznane,
zabierz tatę oraz mamę!
Ada otrzymała wielkie brawa, a potem rozpoczęła się loteria. W losowaniu nagrody głównej
wzięli udział wszyscy zaproszeni goście. Każdy chciał wygrać, ale przecież to niemożliwe, żeby
wygrali wszyscy. Dzieci trzymały kciuki i czekały, aż pani dyrektor odczyta zwycięski numer.
– Wygrywa los z numerem 1865!
– Hura! To nasz! – krzyknął uradowany Olek.
– Mamy szczęście! – pisnęła Ada.
Nagrodą główną były bilety do teatru dla całej rodziny. Pozostali uczestnicy wylosowali nagrody pocieszenia w postaci książek.
– Trzeba to uczcić! – zaproponowała mama.
– Tylko nie każcie mi już dzisiaj skakać na jednej nodze! – zaśmiał się tata.
Tego dnia Ada i Olek byli bardzo dumni ze swoich rodziców. Chociaż są dorośli, mają wspaniałe poczucie humoru i można się z nimi świetnie bawić.

3. Rozmowa na temat opowiadania.
R. pyta:
− Z jakiej okazji odbywał się festyn w przedszkolu Ady?
− Kto z rodziny Ady przybył na festyn?
− Jaki konkurs wygrał tata Olka i Ady?
− Na czym polegał konkurs drużynowy – dorośli z dziećmi?
− W jakim konkursie mama Olka i Ady zajęła pierwsze miejsce?
− Jakie inne konkursy odbyły się jeszcze podczas festynu?
− Jakie nagrody przygotowały dzieci?
− Czym częstowali się goście?
− O kim Ada recytowała wiersz?
− Czym zakończył się festyn?

4. Czytanie tekstu w książce.

5. Karta z Wyprawki nr 14. 
Przygotuj kartę pracy, klej, kwadratowe karteczki do notatek w dowolnym kolorze (najlepiej czerwone, różowe), nożyczki.
Przygotuj 3 kwadratowe małe karteczki i złóż każda wg instrukcji.
Przyklej główki tulipanów do łodyg na karcie pracy.
Odetnij górną część pracy ( z instrukcją).
Piękne tulipany dla mamy i taty są gotowe.

6. Sprawdź swoją pamięć. Poćwicz dodawanie i odejmowanie liczb. Dla chętnych: Obejrzyj spektakl teatralny

21. 05. 20 r.


Święto rodziców. Wokół mamy i taty.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 51 i 52.
Odwzorowanie kwiatków dla mamy. Rysowanie po śladach rysunków róż. 

2. Podawanie rymów do słów: mama, tata.
Mama – rama, gama, tama, dama, lama…
Tata – wata, data, chata, łata, mata…

3. Nauka rymowanki dla mamy i jej wersji dla taty.
Dzieci powtarzają tekst rymowanki fragmentami za R.

Mamo, mamo –                                                      Tato, tato –
co ci dam?                                                               co ci dam?
To serduszko, które mam.                                         To serduszko, które mam.
A w serduszku miłość jest.                                        A w serduszku miłość jest.
Mamo, mamo – kocham Cię!                                     Tato, tato – kocham Cię!

4. Rozmowa na temat słowa serce.
 
R. pokazuje dzieciom serduszko wycięte z czerwonego kartonu lub rysunek i pyta:
− Z czym kojarzy się wam ten kształt?
− Czym jest serce?
Serce jest mięśniem wielkości pięści. Jego szersza część skierowana jest ku górze, węższa
ku dołowi. Dzięki sercu w naszym ciele może krążyć krew.
Do czego ludziom potrzebne jest serce?
− Czy tylko ludzie mają serca?
− Czy znacie jakieś przysłowia o sercu?
Np.:
Co w sercu to na języku.
Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.
Serce nie sługa, nie zna co to pany.

5. Obejrzyj i opowiedz  Moja rodzina   

Dodatkowe:  Sprawdź swoją pamięć.  Znajdź pary.  Znajdź pary

Pozdrawiam


20. 05. 20 r.
Święto rodziców.  Mój tata.


2. Rozmowa na temat – Jak dzieci pomagają rodzicom?
 
− Czy pomagacie rodzicom w domu? W czym?
− Czy powinniście pomagać rodzicom? Dlaczego?

3.  Karta pracy, cz. 4, s. 49 i 50.
Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada pomagają rodzicom. Przedstawianie za pomocą rysunku sposobów,
 w jakie dzieci pomagają rodzicom. Rysowanie po śladzie serduszek, kolorowanie ich.

4.  Laurka dla mamy i taty – ćwiczenia plastyczne. 
 Wyprawka, karta 24, klej, nożyczki, kartka z bloku technicznego w jasnym kolorze formatu A4, naklejki.
• Składanie kartki z bloku technicznego na pół, tak aby powstała laurka.
• Wycinanie z karty gotowych elementów.
• Składanie gotowych elementów i naklejanie ich na kartce według instrukcji, tak aby kwiaty znalazły się w wazonie.
• Odczytuje z R. lub samodzielnie napis: Kwiaty dla Mamy i Taty. Przykleja go na pierwszej stronie laurki.

5. Rozwiąż zadania: Rozwiąż zadanie  

Dodatkowe dla chętnych: posłuchaj o słynnych mamach 
 

Posłuchaj słuchowiska i audycji radiowej

Pozdrawiam



19. 05. 20 r.

Święto rodziców. Jak nasi rodzice.
 

2. Karta pracy, cz. 4, s. 46 i 47.
Czytanie zdań z R. lub samodzielnie. Rysowanie swojej mamy i swojego taty. Nazywanie kwiatów.

3. Zabawa ruchowo-naśladowcza Jak nasi rodzice.
Dzieci poruszają się po pokoju. Na hasło Jak mama naśladują czynności wykonywane przez mamę. Na hasło Jak tata – czynności wykonywane przez tatę.

4. Karta pracy, cz. 4, s. 48.
Wyklaskiwanie podanego rytmu, w powtarzaniu tekstu za R. Określanie, w którą stronę zwrócone są serduszka. Naklejanie brakujących serduszek. Rysowanie po śladach dużych serduszek. Rysowanie w ich wnętrzu małych serduszek.
• Wypowiedzi dzieci na temat Co lubią moi rodzice?
Dzieci określają, co lubi mama, co lubi tata, ale odpowiedzi podają, dzieląc dane słowa na sylaby.
Np.: dziecko mówi, że jego mama lubi cze-ko-la-dę, a tata cias-to. 
 
5. Zagraj  Gdzie ukryły się głoski?  

Dodatkowe dla chętnych: 

Obejrzyj  film

Powodzenia!


18. 05. 20 r.

 Święto rodziców. Mama i tata.

1. 
Oglądanie  przez dzieci zdjęć rodziców z ich dzieciństwa.

2.  Słuchanie i nauka piosenki,,Jesteś mamo skarbem mym"  
https://www.youtube.com/watch?v=RvHfN-4Va4g 

3. Ćwiczenia poranne: Zabawa orientacyjno-porządkowa Wysoko – nisko
Dzieci biegają po pokoju przy akompaniamencie jakiejs muzyki lu klaskaniu. Podczas przerwy w grze, na hasło Wysoko! stają na palcach, wyciągają w górę ręce i klaszczą nad głową; hasło Nisko! jest sygnałem do wykonania przysiadu i uderzenia rękami o podłogę. 

4.  Nauka wiersza Jadwigi Koczanowskiej Mama i tata
• Słuchanie wiersza.

Mama i Tata to świat nasz cały,
ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,
to dobre, czułe, pomocne ręce
i kochające najmocniej serce.
To są wyprawy do kraju baśni,
wakacje w górach, nad morzem, na wsi
loty huśtawką, prawie do słońca
oraz cierpliwość co nie ma końca.
Kochana Mamo, Kochany Tato
dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,
że nas kochacie, że o nas dbacie
i wszystkie psoty nam wybaczacie.

Rozmowa na temat wiersza.
R. pyta: − Kim dla dzieci jest mama i tata?
− Za co dzieci dziękują rodzicom?

• Kończenie zdań rozpoczętych przez R.
− Moi rodzice są kochani, bo…
− Pomagam rodzicom w…
− Lubię być w domu, bo…
− Z tatą najchętniej robię…
− Z mamą najchętniej robię…

• Aktywne słuchanie wiersza.
R. recytuje wiersz, a dzieci dopowiadają końcowe słowa wersów.
Mama i Tata to świat nasz… (cały),
ciepły, bezpieczny, barwny… (wspaniały),
to dobre, czułe, pomocne… (ręce)
i kochające najmocniej… (serce).
To są wyprawy do kraju… (baśni),
wakacje w górach, nad morzem, na… (wsi),
loty huśtawką, prawie do… (słońca)
oraz cierpliwość co nie ma… (końca).
Kochana Mamo, Kochany… (Tato)
dzisiaj dziękować chcemy Wam… (za to),
że nas kochacie, że o nas… (dbacie)
i wszystkie psoty nam… (wybaczacie).
• Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu. 

5. 
Karta pracy, cz. 4, s. 44–45. (fioletowe)
Łączenie pierwszych głosek z nazw rysunków. Rysowanie dla Olka i Ady prezentów, których nazwy powstały z połączenia głosek. Rysowanie po śladach.

6. Wykonaj ćwiczenie Liczymy sylaby

Dodatkowe: Poczytaj mi, mamo     „Nasza mama czarodziejka”  


15 maja 20 r.

Łąka w maju. Wiosna na łące.

1. Obejrzyj film o pszczołach:  https://youtu.be/LMLSxZJTNnE

2. Karta pracy, cz. 4, s. 42 i 43.
Liczenie pszczół. Łączenie pszczół z obrazkiem plastrów, do których lecą. Kończenie kolorowania plastrów miodu. Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów, które otrzymujemy dzięki pszczołom. 

3. Ćwiczenia logorytmiczne Rób to, o czym mówi wiersz.
Dzieci poruszają się  zgodnie z tekstem wypowiadanego przez R. wierszyka.

Zrób do przodu cztery kroki,
i rozejrzyj się na boki.
Tupnij nogą raz i dwa,
ta zabawa nadal trwa.
Teraz w lewo jeden krok,
przysiad, i do góry skok.
Zrób do tyłu kroków trzy,
by koledze otrzeć łzy.
Klaśnij w ręce razy pięć,
na klaskanie też masz chęć!
Wokół obróć się, raz dwa,
piłka skacze hop-sa-sa.
Ręce w górę i na boki,
zrób zajęcze cztery skoki.
Gdy się zmęczysz, poleż sobie,
i wyciągnij w górę nogę. 

4. Kończenie rymowanek o łące.

Trawa, kwiaty, biedronka – to na pewno… (łąka)
Czerwone jak gotowane raki – to… (maki)
Ma żółty środek, białe płatki,
łodyga u niej wiotka.
Ten łąkowy kwiat to… (stokrotka)
Piegowata dama. Po łące chodzi od rana.
Wygrzewa się w promykach słonka.
To maleńka… (biedronka)
Czy to fruwające kwiaty? Jest ich tyle! Nie, to… (motyle)
Lata, lata koło nosa. Uwaga! To groźna… (osa)
Lata, lata obok czoła. To miodna… (pszczoła)

5. Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 76.
Czytanie zdań, pisanie X pod wyrazem tak jeżeli zadanie jest prawdziwe, lub pod wyrazem nie, jeżeli zdanie jest fałszywe.

6. Wykonaj motyla z Wyprawki karta nr 19.

Dodatkowe dla chętnych: Jaka to cyfra?   oraz ułóż obrazek puzzle "Majowa łąka" z Wyprawki.

Powodzenia! Pozdrawiam 


 14 maja 20 r.

Łąka w maju. Motyle i kwiaty.

1.  Obejrzyj film o roślinach i zwierzętach na łące:  https://youtu.be/LKLf5EN1Ff4


 2.  Posłuchaj wiosennych zagadek i rozwiąż je:  https://youtu.be/q89CaXQAL70 

3.  Otwórz fioletowe ćwiczenie na str. 38 i posłuchaj opowiadania o cyklu rozwojowym motyla: 

4. Karta pracy cz. 4, s. 39. (fioletowe ćwiczenie)
Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie pętlą owadów. Dokańczanie rysunku motyla według wzoru. 

5. Poznanie sześcianu:

       - Przypomnij, jak wygląda kwadrat- jakie są jego boki? Nakreśl w powietrzu kształt kwadratu.
 
       - Jeśli masz kostkę do gry- weź ją i policz, ile ma ścian i jaki kształt mają ściany? To jest sześcian.
 
       - Pobaw się kostką- rzucaj i licz, ile oczek wyrzuciłeś?

       - Wykonaj zadania –str. 40, 41-ćw. fioletowe. 

6.  Pokoloruj kolorowankę z wyprawki plastycznej –karta L.

Powodzenia! 


13 maja 20 r. 
Łąka w maju.  Barwa ochronna.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 36−37.
Oglądanie obrazka. Określanie, co dzieje się na łące w maju. Oglądanie zdjęć zwierząt, nazywanie ich. 

2. Słuchanie piosenki Wiosna na łące  https://www.youtube.com/watch?v=814z9Tpphkw  
Test piosenki:
I. Dziś na łąkę przyszła Wiosna
 w kwiecistej sukience,
 budzi maki i stokrotki,
 jaskry i kaczeńce.
Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,
 świeci ciepłe słońce,
 w rosie kąpią się biedronki.
 Wiosna już na łące!
II. Świerszcz zielone stroi skrzypce,
 da dziś pierwszy koncert.
 Tańczą pszczoły i motyle,
 żabki i chrabąszcze.
Ref.: Ptaki…
III. Tak się wszyscy cieszą wiosną,
 tańczą i śpiewają,
 nawet krecik wyszedł z norki,
 z myszką pląsa żwawo.
Ref.: Ptaki…

Rozmowa na temat tekstu piosenki:

− Kto przybył na łąkę?
− Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna?
− Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce?
− Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.

3. Ćwiczenia poranne 
Zabawa orientacyjno-porządkowa Owady na łące.
Dzieci poruszają się w różnych kierunkach pokoju na palcach, naśladując głosem ciche brzęczenie. Na ustalony sygnał przykucają – owady odpoczywają na kwiatach. Na dwa sygnały ponownie poruszają się po pokoju. 

4.  Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego: (można wysłuchać z Internetu lub Rodzic może przeczytać sam)
https://youtu.be/WIenhrNhNKg
Książka (s. 74–77) 
 
Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa
i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin.
Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.
– Jeden, dwa, trzy... – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. –
Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie.
Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!
Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód.
Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych  tak
samo zielone jak żabka.
„To nie ten liść” – pomyślała i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny.
O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam
cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła się z odkrycia.
– I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny.
„Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. – Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na pewno znajdę. Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała.
Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę.
– Jest! Widzę cię, motylku!
Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące podobnych. Czy któryś z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie.
– Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili.
– Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące.
Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też
wypatrzyć  żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być. Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści.
– To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny.
– Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. – Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też. Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni.
Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka.
Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki,
żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki.
Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć
małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i... znikła.
A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?

5. Rozmowa na temat opowiadania.

− W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka i motylek cytrynek?
− Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?
− Co to jest barwa ochronna?   (Ubarwienie ochronne czy maskujące polega na upodobnieniu się barwą ciała do środowiska życia danego zwierzęcia. Ubarwienie ochronne jest rozpowszechnione wśród zwierząt, takich jak niedźwiedź polarny, pasikonik, rzekotka drzewna.)

6.  Ćwiczenia z tekstem. Książka (s. 74–77). Dzieci czytają tekst umieszczony pod ilustracjami.

7. Zabawa ruchowa Żabie zabawy.
Na hasło Żabki skaczą, dzieci naśladują żabie skoki. Na hasło Żabki pływają, wykonują siad klęczny, chowają głowę w ramionach, pochylają się do przodu. 

8.  Majowa łąka – praca plastyczna. 
Dla każdego dziecka: wyprawka, karta 23, nożyczki, klej.
• Wycinanie z karty pasa w kolorze zielonym. Składanie pasa według instrukcji.
• Przyklejanie wiosennych kwiatów-naklejek według instrukcji (od największych do najmniejszych). 

Pozdrawiam


12. 05. 20 r.

Moja ojczyzna.  Dania też leży w Europie

1. Zabawa Polska – mój dom.
Gazety.
Dzieci układają  gazety na podłodze. Na hasło: Podróżujemy, naśladują poruszanie się dowolnym środkiem lokomocji poza Polską (czyli nie wchodzą na gazety). Na hasło: Wracamy do domu, wszystkie dzieci wchodzą na ułożone  gazety. Potem każde dziecko zabiera jedną gazetę.
• Zabawa Kto tak potrafi?
Dzieci przeskakują przez rozłożoną gazetę obunóż, skaczą dookoła gazety na jednej nodze. Zwijają gazety w kulki, dmuchają na nie tak, aby turlały się po podłodze. Wrzucają papierowe kule do pojemnika (ćwiczą celność).

2. Słuchanie opowiadania R. na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena Księżniczka na ziarnku grochu.
• Pokazanie na mapie Europy – Danii. (można w ćwiczeniu cz. 4 s. 34 i 35)
R. wskazuje Danię na mapie Europy, podaje nazwę jej stolicy – Kopenhaga. (Dania należy do UE). Pokazuje flagę Danii. 
• Przedstawienie autora baśni – duńskiego baśniopisarza Hansa Christiana Andersena.
• Słuchanie opowiadania R. na podstawie utworu.
 
Był sobie pewnego razu książę, który chciał się ożenić z księżniczką, ale to musiała być prawdziwa księżniczka. Jeździł więc po całym świecie, żeby znaleźć prawdziwą księżniczkę, lecz gdy tylko jakąś znalazł, okazywało się, że ma jakieś „ale”. Księżniczek było dużo, jednak książę nigdy
nie mógł zdobyć pewności, że to były prawdziwe księżniczki. Zawsze było tam coś niezupełnie w porządku. Wrócił więc do domu i bardzo się martwił, bo tak ogromnie chciał mieć za żonę prawdziwą księżniczkę.
Pewnego wieczoru była okropna pogoda; błyskało się i grzmiało, a deszcz lał jak z cebra; było strasznie. Nagle ktoś zapukał do bramy miasta i stary król wyszedł otworzyć. Przed bramą stała księżniczka. Ale mój Boże, jakże wyglądała, co uczyniły z niej deszcz i słota!
Woda spływała z włosów i sukienki, wlewała się strumykiem do trzewiczków i wylewała się piętami, ale dziewczynka powiedziała, ze jest prawdziwą księżniczką.
„Zaraz się o tym przekonamy” – pomyślała stara królowa, ale nie powiedziała ani słowa, poszła do sypialni, zdjęła całą pościel, na spód łóżka położyła ziarnko grochu i na nim ułożyła jeden na drugim dwadzieścia puchowych materaców, a potem jeszcze dwadzieścia puchowych pierzyn.
I na tym posłaniu miała spać księżniczka.
Rano królowa zapytała ją, jak spędziła noc.
− O, bardzo źle – powiedziała księżniczka – całą noc oka nie mogłam zmrużyć! Nie wiadomo, co tam było w łóżku. Musiałam leżeć na czymś twardym, bo mam całe ciało brązowe i niebieskie od sińców. To straszne!
Wtedy mieli już pewność, że była to prawdziwa księżniczka, skoro przez dwadzieścia materaców, dwadzieścia puchowych pierzyn poczuła ziarnko grochu. Taką delikatną skórę mogła mieć tylko prawdziwa księżniczka.
Książę wziął ja za żonę, bo teraz był pewny, że to prawdziwa księżniczka, a ziarnko grochu oddano do muzeum, gdzie jeszcze teraz można je oglądać, o ile go ktoś nie zabrał.
Widzicie, to była prawdziwa historia.
3. Rozmowa na temat utworu.
R. pyta:
− Z kim chciał ożenić się książę?
− Jak wyglądała księżniczka, która pewnego dnia zapukała do bramy miasta?
− Jak królowa chciała się przekonać, czy jest to prawdziwa księżniczka?
− Czy dziewczyna okazała się prawdziwą księżniczką?

4.  Zabawa ruchowa Podróż po Polsce i po Danii (dla chętnych).
 
Kiedy R. mówi  "Polska", dzieci naśladują jazdę na rowerach. Gdy R. mówi "Dania", dzieci "przesiadają" się do samolotu, czyli udają samolot.

Dodatkowe dla chętnych: Poczytaj mi mamo 

 

Pozdrawiam


11. 05. 20 r.
Moja ojczyzna. Mieszkamy w Europie.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 34–35.
Oglądanie mapy Europy. Słuchanie nazw państw europejskich – sąsiadów Polski. (Szarym kolorem zaznaczone zostały kontynenty Azji i Afryki) Kolorowanie flagi Polski. Określanie, w którą stronę są zwrócone. Oglądanie obrazków flag. Nazywanie samodzielnie lub z pomocą N. państw UE, do których one należą. Kolorowanie rysunków flag według wzoru. Oglądanie obrazków innych flag.


2. Posłuchaj wiersza "Globus":

Oglądanie globusa (Jeśli jest w domu); wyjaśnienie czym jest i do czego służy; odczytywanie wspólnie z R. nazw kontynentów, jakie się na nim znajdują.
Poznawanie ciekawostek o wybranych krajach europejskich. Oglądanie charakterystycznych dla nich budowli, symboli, np.: wieża Eiffla – Francja; krzywa Wieża – Piza, Koloseum – Włochy; Akropol – Grecja; wiatraki, tulipany – Holandia; zegar Big Ben, królowa Elżbieta – Anglia; torreador, corrida – Hiszpania.

3. Wyjaśnienie skrótu UE; zapoznanie z nazwami państw należących do Unii Europejskiej. Omówienie flagi UE (symbol wszystkich państw należących do Unii Europejskiej, ma 12 gwiazdek, bo na początku należało do niej 12 państw). 




8. 05. 20 r.
 
Moja ojczyzna. Poznanie hymnu Polski - Mazurka Dąbrowskiego.
 

2.Słuchanie hymnu Polski – Mazurka Dąbrowskiego:   https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ  
 
− Wyjaśnianie, w jakich okolicznościach można go usłyszeć.
− Omówienie zasad zachowania się podczas słuchania i śpiewania hymnu; ponowne wysłuchanie hymnu w postawie na baczność i w ciszy. 

3. Wyjaśnienie pojęcia Warszawa – stolica Polski.
Zwrócenie uwagi na najważniejsze urzędy państwowe znajdujące się w stolicy i ich rolę dla całego kraju. Pokazanie ich na zdjęciach, np.: budynek Sejmu, Pałac Prezydencki;
 
4. Zabawa ruchowa Warszawskie gołębie (dla chętnych).
Dzieci poruszają się po sali, naśladując lot ptaków. Na jakieś hasło zatrzymują się i klaszczą w ręce rytmizując tekst: Warszawskie gołębie wysoko latają i stolicę Polski z góry podziwiają.
 
5. Ćwiczenia w czytaniu.
Dla każdego dziecka Wyprawka, karta N, nożyczki, klej.
Wycinanie obrazków i zdań. Układanie zdań do obrazków. Odczytywanie ich.
Zdania:
W wazonie jest bukiet bzu.
Olek je jajko ugotowane na twardo.
Ada rysuje upragnionego kotka.
To stokrotki, maki a dookoła trawa.
Ada niesie jej ulubione bazie – kotki.
To hulajnoga Ady, a tam rower Olka.

6. Dodatkowo dla chętnych:  Legenda o założeniu Gniezna


7. 05. 20 r.

Moja ojczyzna.  Stolica, Wisła, syrenka.

1. Karta pracy, cz. 4, s. 30−31.
Określanie, co zwiedzali w Warszawie Olek, Ada, mama i tata z rodzicami mamy. Oglądanie zdjęć warszawskich syrenek. Rysowanie po śladach rysunków bez odrywania kredki od kartki.

2. Układanie zdań z podanymi słowami. Wyrazy: stolica, Wisła, syrena.

3. Zabawa ruchowa z butelkami plastikowymi.
Każde dziecko ustawia butelkę względem siebie według poleceń:
− połóżcie butelkę przed sobą, za sobą,
− połóżcie ją po waszej prawej stronie, po waszej lewej stronie,
− turlajcie butelkę po podłodze itp.

4. Zabawy i ćwiczenia związane z mierzeniem pojemności płynów (w miarę możliwości!).
Przygotowane przez Rodzica kilka butelek z plastiku, np. o pojemności 1l z różną zawartością wody.
• Określanie, ile wody jest w butelce.
R. stawia przed dziećmi zakręconą butelkę z wodą. Pyta dzieci:
 Ile jest wody w butelce – dużo, mało? Potem przewraca butelkę i pyta, czy jest w niej tyle samo wody.
•Zapoznanie z miarą płynów.
R. pokazuje butelki – 0,5l, 1l, 1,5l. Mówi dzieciom, że miarą pojemności płynów jest 1l – 0,5l to jest połowa 1l, a 1,5l – to litr i jeszcze połowa litra.
• Sprawdzanie ilości napojów w dwóch różnych butelkach (jedna niska i szeroka, a druga – wąska i wysoka) za pomocą wspólnej miary.
Butelki z wodą, kubek.
Dzieci przelewają do kubka wodę z jednej butelki, a potem z drugiej butelki i liczą, ile kubków wody było w jednej, a ile w drugiej butelce, Określają, gdzie wody było więcej (było tyle samo).

5. Karta pracy, cz. 4, s. 32–33.
Oglądanie zdjęcia, zwracanie uwagi na poziom soku w szklankach.
Dzieci rysują szlaczki po śladzie, a potem samodzielnie. Następnie kolorują butelki, rysują
je po śladzie a potem samodzielnie według wzoru.

6. Powtórka - utrwalenie cyfr   Poćwicz pisanie cyferek od 1 do 9
                                                        Poznajemy cyferki od 0 do 9
Pozdrawiam serdecznie!


6. 05. 20 r.
Moja ojczyzna. Zakochany w syrenie.
1. Oglądanie zdjęć Warszawy. 


2. Zabawa "Hop - bęc"  Dziecko maszeruje po pokoju. Na hasło "Hop" wyskakuje w górę, a na hasło "Bęc" - przykuca.

3. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej "Zakochany w syrenie". Książka s. 72-73


4. Rozmowa n/t opowiadania:
- O czym dowiedziała się Ada w przedszkolu?
- Kto pomógł jej przedstawić legendę?

5. Czytanie tekstu w książce (s. 72 i 73). Próby opowiadania legendy.

6. Karta pracy cz. 4 s. 29.

7. Praca plastyczna pt. "Piękny jest nasz kraj". Technika dowolna lub wykonanie Syrenki wg instrukcji https://www.youtube.com/watch?v=_c-B47yflns 

8.Dodatkowe dla chętnych!


5. 05. 20 r.
Moja miejscowość, mój region. Kim jesteś?

1. Karta pracy cz. 4 s. 27 i 28.
Rysowanie szlaczków po śladach i samodzielnie. Czytanie całościowe zdania To mapa Polski. Odszukanie napisów w naklejkach Wisła, stolica, Bałtyk, Tatry. Naklejenie ich w odpowiednich miejscach na mapie. 
Rodzic pyta:
- Co to jest Bałtyk?
- Gdzie się znajduje?
- Jak nazywa się stolica Polski?

Oglądanie godła. Kolorowanie rysunku wg wzoru. Kolorowanie flag, żeby wyglądały jak flaga Polski.

2. Zabawa  "Dokończ zdania".
Rodzic mówi początek zdania, a dzieci je kończą:
- Miejscowość, w której mieszkam, to......
- Mieszkam przy ulicy....
- Lubię swoją miejscowość, bo....
- Moja szkoła znajduje się w ... przy ulicy....


3. Nauka wiersza  https://www.youtube.com/watch?v=SoVENmM_vJU 

Władysław Bełza

 

Katechizm polskiego dziecka

— Kto ty jesteś?
— Polak mały.

— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.

— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swemi.

— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.

— Czem ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.

— Czem zdobyta?
— Krwią i blizną.

— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.

— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.

— Coś ty dla niej?
— Wdzięczne dziecię.

— Coś jej winien?
— Oddać życie. 
 
Dla chętnych   https://vod.tvp.pl/video/dlaczego-po-co-jak,wiatr-flaga-lody,1397081
POWODZENIA!


4. 05. 20 r. 
Moja miejscowość, mój region. Album mojej miejscowości.
1. Karta pracy cz. 4 s. 23 (fioletowa). Dziecko czyta samodzielnie lub z rodzicem nazwy miejscowości. Następnie rysuje znak + pod napisami miasto lub wioska, jeśli dane zdjęcie przedstawia elementy miasta lub wsi. Dziecko koloruje rysunek.
2. Karta pracy cz. 4 s. 24. Oglądanie herbów różnych miast. Rysowanie herbu naszej miejscowosci lub jego wymyślanie. Rysowanie po śladzie drogi Ady i taty do domu. 
3. Karta pracy cz. 4,  s. 25. Rysowanie po liniach od obrazków dzieci do zdjęć miejscowości, w których mieszkają.
4. Porozmawiaj z rodzicami o Jelczu- Laskowicach- jakie obiekty, zabytki, miejsca rekreacyjne znajdują się w naszym mieście.

- Wykonaj kartkę do albumu o Jelczu- Laskowicach: 
  Kartkę z bloku ozdób dokoła - naklej lub narysuj ozdoby tworząc ramkę. 
  Na środku naklej widokówkę lub zdjęcie przedstawiające naszą miejscowość (lub samodzielnie narysuj).
  Po powrocie do szkoły przynieś wykonaną pracę. Kartki złączymy wstążeczką i powstanie album. 
5. Karta pracy cz. 4 s. 26. Okreslanie, co przedstawiają zdjęcia. Odszukanie w naklejkach zdjęć podobnych krajobrazów i naklejenie ich obok odpowiednich zdjęć.
Dodatkowe dla chętnych: 
Puzzle
https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/4ef2376a253ff74f0969b27e6ec591a1_/lesson/lesson/index.html?fbclid=IwAR3ouUlc73VjccuEG2dIIAfyJ56Vyo8gyUzbyje6FLKdiKoCTSNvcJ5DV80  

Powodzenia!



30. 04. 20 r.
Moja miejscowość, mój region. Najpiękniejsze miejsce świata.



1. Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej - Zaremby Dzień Flagi.
Książka z obrazkami i tekstami (s. 70–71)

W przedszkolu gruchnęła wieść, że zbliża się Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie przedszkolaki będą malować chorągiewki.
– A po co? – spytała Lenka.
– Na jaki kolor? – chciał wiedzieć Alan.
– Na czerwony – powiedział Szymek
. – Nie. Na biały – sprostowała Ada.
– A po co? – ponownie spytała Lenka.
– Będziemy z nimi maszerować. Flagi byłyby dla was za ciężkie – wyjaśniła pani. – Tylko wojsko maszeruje.
My nie jesteśmy wojskiem – zauważył Alan.
– Ale jesteśmy Polakami, a to dzień poświęcony naszej polskiej fladze.
Z tej okazji możemy nawet maszerować – powiedziała z uśmiechem pani.
– Drugiego maja przemaszerujemy przez całe osiedle.
– Dostaniemy prezenty? – zapytał Hubert.
– To Dzień Flagi, a nie Dzień Dziecka – zauważył Szymek.
Hubert się naburmuszył. Jednak musiał przyznać, że Szymek ma rację.
Jeśli już wręczać prezenty, to polskiej fladze, a nie przedszkolakom,
którzy z pewnością nie są ani flagami, ani chorągiewkami.
Wszyscy lubią malować, więc chwilę później Ada,
jej koleżanki i koledzy z zapałem przystąpili do pracy.
Jednak malowanie chorągiewek nie było wcale proste.
Wymagało szczególnej uwagi.
Ci, którzy się zagapili i zamalowali na czerwono więcej niż połowę chorągiewki,
musieli malować od nowa.
Bo przecież chorągiewka w polskich barwach powinna być tylko w połowie czerwona.
Ada też nie od razu była zadowolona ze swojej pracy.
– Dobrze, że na chorągiewkach nie trzeba malować komarów.
Komary są strasznie trudne do wykonania – pocieszyła ją Lenka.
– Muchy też – dodała Ada. I poczuła ulgę, że nie musi malować ani mrówek, ani much,
tylko czerwony pas na białej chorągiewce.
W Dniu Flagi przedszkolaki z przedszkola Ady wzięły udział w radosnym marszu po osiedlu.
Każde dziecko niosło dumnie własnoręcznie wykonaną biało-czerwoną chorągiewkę.
Dzieci machały nimi, aż furczało.
Ada widziała las rąk przed sobą i czuła, że wszyscy, ona także, robią coś bardzo ważnego.
Żałowała, że nie widzą jej rodzice i Olek, i babcia z dziadkiem.
Przechodnie z podziwem patrzyli na maszerujących.
– O, widzę, że mali Polacy też świętują – pochwaliła ich jakaś pani w sukience w paski.
Ada czuła dumę, że mieszka w Polsce, że maszeruje z biało-czerwoną chorągiewką
i że jest Polką – może trochę małą, ale co tam: przecież kiedyś urośnie.
– Będę wtedy maszerowała z dużą flagą, żeby było ją widać aż z kosmosu – powiedziała.
– Nasze chorągiewki też widać – zapewniła ją Lenka.
Ada i Lena podniosły swoje chorągiewki jeszcze wyżej i pomachały kosmonautom i kosmitom.
Niech wiedzą, że polska flaga świętuje, a z nią świętują mali Polacy.

2. Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania.
− Po co przedszkolaki malowały flagi?
− Jak czuła się Ada, maszerując 2 maja z kolegami i koleżankami i machając chorągiewką?
− Z czego była dumna?
3. Ćwiczenia z tekstem. Książka (s. 70–71) dla dziecka.
Dzieci czytają głośno teksty umieszczone pod ilustracjami do opowiadania 
4. Zabawa ruchowa – Ziemia, woda, powietrze. (inna wersja)
Dziecko stoi zwrócone twarzą do rodzica
− Na hasło: Ziemia – dotyka dłońmi podłogi, jednocześnie przykucając.
− Na hasło: Woda – chwyta się dłońmi za kolana.
− Na hasło: Powietrze – wskazuje przestrzeń nad głową.
Rodzic podaje hasła w różnej kolejności.
5. Jak wygląda godło Polski? Co symbolizują czerwień i biel? Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest wyjątkową pieśnią? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w filmie animowanym dla dzieci:

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A   

6. Zapoznanie z literką "F, f"
Karty pracy (niebieskie ćw.) s. 58, 59 oraz 61. Strona 60 dla chętnych oraz dodatkowo
 
http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/3/f-nauka-literek.pdf  

7. Wykonanie flagi Polski. Według własnego pomysłu lub wg instrukcji: 
https://www.youtube.com/watch?v=PEZT9Ls2T0E
Powodzenia!


29. 04. 20. r.

Moja miejscowość, mój region. Miejsca, które znam.

1. Karta pracy cz. 4 s. 21 i 22.

2. Rozmowa n/t miejsc w naszej miejscowości:
- Z czego znany jest nasz region?
- Co jest najbardziej charakterystyczne w naszej miejscowości?
- Co Ci się najbardziej podoba?

3. Karta pracy (niebieskie ćw.) s. 75.
Liczenie, o ile kratek środki kwiatów są oddalone od linii. Rysowanie pod linią kwiatków, których środki są oddalone o tyle samo kratek.

4. Ćwiczenie dodawania w zakresie 10.


Pozdrawiam!


28. 04. 20 r.

Moja miejscowość, mój region. Małe miasteczko.

1. Oglądanie obrazków, widokówek, zdjęć, folderów przedstawiających naszą miejscowość, np. z Internetu: 

2. Słuchanie piosenki: "Najpiękniejsze miejsce świata":
  https://www.youtube.com/watch?v=31iMeePXKM8  

3. Rozmowa n/t piosenki:
- O jakim miejscu jest piosenka?
 - Jakie ono jest?
- Co to znaczy, że mamy "swój kawałek Polski"?

4. Słuchanie wiersza. Zapraszam Was do wysłuchania wiersza -zastanówcie się czy ten tekst może opisywać Waszą miejscowość? i dlaczego?

  Wiersz Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby ” Małe miasteczko”
 
 W małym miasteczku nie ma wieżowców,
 
schodów ruchomych ni zoo,
 
lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,
 
które śpiewają wesoło.
 
 Dokoła rynku stoi rząd domów
 
w siedmiu kolorach tęczy;
 
ruch jest nieduży, spokojnie, miło,
 
czasami pszczoła zabrzęczy.
 
 Czyste powietrze pachnie zielenią
 
na niebie świeci słoneczko,
 
wszędzie jest blisko, ludzie się znają,
 
dbają o swoje miasteczko.

 5. Rozmowa n/t wiersza:
 
– Jak wygląda małe miasteczko?
 
– Jakie są plusy mieszkania w małym miasteczku?
 
-Czy miasteczko z wiersza przypomina Twoje?
 
-Jak nazywa się miejscowość w której mieszkasz?
 
-Pamiętasz adres swojego zamieszkania?
 
 Czy potrafisz wskazać różnice między miasteczkiem (wsią), a dużym miastem?
 
Np.: spokojnie, dużo zieleni, nie ma smogu, mało hałasu…(małe miasto/wioska);
 
dużo hałasu, smog, pojazdy, dużo osób… (duże miasto).

6. Zabawa paluszkowa "Dwie ręce, dziesięć palców". 

https://www.youtube.com/watch?v=BxU-ZKKbShw  

Ja dziesięć palców mam,

Na pianinie gram.

Ja dwie ręce mam,

Na bębenku gram.

Ja dziesięć palców mam

I na trąbce gram.

Ja dwie ręce mam

I zaklaszczę wam. 

7. Karta pracy cz. 4, s. 20
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie.

8. Zabawa konstrukcyjna: budowanie domów z klocków (dla chętnych).

Pozdrawiam!

27. 04. 20 r.
Dbamy o przyrodę. Lis i lornetka.

1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej "Lis i lornetka". 

 https://www.youtube.com/watch?v=w3-VKVvJGzI  

2. Rozmowa n/t opowiadania:
- Jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?
- Dlaczego zwierzęta bały się dzieci?
- Co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis?
- Co zrobiły dzieci po powrocie z przedszkola?
- Kogo narysowała Ada? Dlaczego?
- Co narysowała Pani? Co przedstawiał jej rysunek?

3. Praca z tekstem.
Książka s. 66- 69. Dzieci oglądają ilustracje, opowiadają, co widzą i czytają teksty umieszczone pod ilustracjami.

4. Rysowanie przez dziecko tego, co kojarzy im się z lasem. Technika dowolna.

5. Utrwalanie poznanych liter.


6. Zabawa ruchowa "Skok, obrót, skok" z piątku oraz zabawa "Ziemia, woda, powietrze" (dzieci znają!): na hasło Ziemia - dziecko udaje zwierzęta, które żyją na lądzie, na hasło "woda" - zwierzęta żyjące w wodzie, na hasło powietrze - udają ptaki, a na hasło "ogień" - zastygają w bezruchu.
Powodzenia! 


24. 04. 20 r.

Dbamy o przyrodę. Hodowla hiacyntów.

1. Karta pracy cz. 4 s. 18 i 19.
Olek i Ada zakładają hodowlę hiacyntów. Oglądanie rysunków i ich rozszyfrowanie. Dzieci podają, jakie czynności należy wykonać:
- przygotować doniczkę z ziemią,
- włożyć do doniczki cebulkę hiacynta,
- podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu,
- podlewać hiacynta co kilka dni.
Uzupełnianie rysunków tulipana wg wzoru.

2. Założenie hodowli przez dzieci.
Uwaga! Tylko w miarę możliwości dziecko może zasadzić swojego kwiatka, np. wykorzystać szczepkę z kwiatka, który jest w domu, zamiast doniczki można wykorzystać pudełko po śmietanie, żeby Państwo nie musieli iść specjalnie do sklepu!

3. Burza mózgów - W jaki sposób można oszczędzać wodę?

4. Rysowanie n/t: Jaki piękny jest świat! Dzieci przedstawiają na rysunku piękno przyrody. Technika dowolna.

5. Zabawa ruchowa "Skok, obrót i skok".
 
Dziecko stoi, stopy ma złączone, rolka po papierze toaletowym leży poziomo przed dzieckiem. Wykonuje przeskoki przez rolkę w przód. Przed każdym skokiem D odwraca się, ustawiając się przodem do rolki. Utrudnienie: D wykonuje przeskoki obunóż przez rolkę w przód i w tył.

6. Narysuj szlaczki:


Dodatkowe:



 
23. 04. 20 r.

Dbamy o przyrodę. Ochroń przyrodę.

1. Wyjaśnienie pojęcia "lasy to płuca Ziemi"
Lasy to płuca Ziemi, bo produkują tlen, którym oddychamy, zatrzymują pył i kurz, oczyszczają powietrze, a drzewa iglaste wydzielają olejki eteryczne.

2. Wykonanie ilustracji wybranego drzewa. Technika dowolna.


4. Praca plastyczna "Segregujemy śmieci".  Wyprawka karta 21


- Oglądanie rysunków pojemników służących do segregowania śmieci.
- Wycinanie z karty elementów pojemników.
- Kolorowanie pojemników na odpowiednie kolory, w zależności od rodzaju śmieci, jakie należy do nich wrzucać (przedstawione na rysunkach).
- Składanie i sklejanie pojemników.
- Wykonanie pracy.

5. Karta pracy cz. 4. s. 16 i 17.


6. Zabawa ruchowa "Kwiatek rośnie".
 
Dziecko w siadzie skrzyżnym, tułów pochyla do przodu, dłonie układana podłodze. Na hasło "Kwiatek rośnie", dziecko powoli prostuje tułów, wyciąga ręce do góry, wstaje, wspina się na palce i wyciąga do góry jak najwyżej. Na hasło "Kwiatek więdnie, dziecko powoli wraca do pozycji wyjściowej.

Dodatkowo dla chętnych gra:

22. 04. 20 r.
 
Dbamy o przyrodę. Jak dbać o przyrodę?
 
1. Karta pracy cz. 4 s 14 - 15.
Oglądanie obrazków i ocenienie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody? Rysowanie, jak dziecko dba o przyrodę.
 
 
2. Piosenka z wczoraj "Ochroń Ziemię".
 
3. Klasyfikowanie z użyciem kart logicznych. Wyprawka karta H 
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-bbplus-wyp/mobile/index.html#p=16 
 
 
 Dziecko wycina kwiaty. Następnie Rodzic pyta:
- Przyjrzyjcie się kartom. Co jest na nich przedstawione?
- Jak można je rozdzielić? (dziecko podaje propozycje).
- Rozłóżcie karty na dwie grupy tak, aby w jednej z nich były obrazki dużych kwiatów, a w drugiej  - małych.
- Teraz rozłóżcie karty wg kolorów, potem wg kształtów kwiatów, następnie wg dwóch cech, np. małe, żółte itp.
Można też segregować karty ze względu na trzy cechy, np. żółte, duże kwiaty tulipana,
 
4. Zabawa ruchowa "Dzięcioł na drzewie".
Dziecko, w staniu w rozkroku, naśladuje ruchy dzięcioła stukającego w pień drzewa (wykonują skłony i skręty głowy).
 
Opowiadanie o tym, co się dzieje na obrazku i dorysowanie elementów wg polecenia (ćwiczenie orientowania się na kartce).
 
6. Dla chętnych
Dbam o środowisko – karty pracy

 
21. 04. 20 r.
Dbamy o przyrodę. Strażnicy przyrody.
1.Słuchanie piosenki"Ochroń Ziemię.   https://www.youtube.com/watch?v=3oEy3cS29W8  
Rozmowa nt. piosenki:
- Co to znaczy, że mieszkamy na wielkiej kuli?
- Czym jest Ziemia?
- Dlaczego musimy o nią dbać?

2. Zabawa dramowa "My, drzewa".

Mama lub tato czyta tekst a dziecko  staje się drzewem i ruchem opisuje co dzieje się  z drzewem.
 
Dawno dawno temu lasy były czyste, pełne ptaków i innych zwierząt. Drzewa były szczęśliwe, wesoło się uśmiechały, słuchając śpiewu ptaków siedzących na gałęziach. Mijały lata, powoli zachodziły zmiany- wycinki, bezmyślne niszczenie drzew. Zaczęło to złościć drzewa. A gdy na dodatek pojawiły się śmieci, które ludzie wywozili do lasu, drzewa wystraszyły się, co się z nimi stanie. Czy zginą w tych górach śmieci? Czy uschną? Dzisiaj smutno patrzą na to, co się dzieje. Może dzieci im pomogą?

3. Słuchanie wiersza "Strażnicy przyrody". Karta pracy cz. 4 s. 12-13.


- Co robiły dzieci w lesie?
- Co mówiły zwierzęta o dzieciach?
- Jak ty zachowujesz się w lesie?

- Opisywanie, co przedstawia obrazek.
- Określanie pierwszych głosek w słowie hamak i nazwach rysunków.
- zaznaczanie litery h, H w wyrazach.

Dla chętnych:

Pozdrawiam!

20. 04. 20 r.
Wiosna na wsi. Wiosenne prace w ogrodzie.


Oglądanie zdjęć przedstawiających prace na wsi. Określanie, co to za prace. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedną łopatę więcej niż w poprzednim.
Pole
Na polach trwają prace : orka, bronowanie gleby oraz jej wałkowanie, a następnie siew i sadzenie roślin.
- Dawniej nie było traktorów. Co wykorzystywano do prac polowych?
- Co robią ludzie w ogródkach? Co jest im potrzebne do pracy?
Sad
W sadzie wiosną właściciele przycinają gałęzie drzew i krzewów, opryskują drzewa, bielą wapnem ich pnie.
- Dlaczego są wykonywane takie prace?
Zwierzęta wiejskie
Rolnicy przez cały rok codziennie muszą dbać o zwierzęta. Np. krowy muszą być dojone kilka razy dziennie.
- Czy praca rolnika jest łatwa?
Rysowanie narzędzi ogrodniczych po śladach oraz łączenie rysunków z ich nazwami. s. 11. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedne grabie mniej niż w poprzednim.

2. Karta pracy G (z Wyprawki). Zdjęcia grabi, wideł, motyki, sekatora, łopaty, Karta N - podpisy do zdjęć.
Ćw. w czytaniu. Dzieci dobierają nazwy do obrazków.

3. Kolorowanie rysunku Praca w ogrodzie. Wyprawka karta M. 



17. 04. 20 r. 
Wiosna na wsi. Na podwórku.
1. Zapoznanie z wybranymi przysłowiami, których bohaterami są zwierzęta:

-Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała.
- Zapomniał wół, jak cielęciem był.
- Pasuje jak wół do karety.
- Nie kupuj kota w worku.  itd.

3. Rozwiązywanie zagadek: 
Zagadka o kurze:

Po podwórku sobie chodzi
i kurczęta żółte wodzi.
 
Zagadka o kogucie:

W każdej wsi jest taki budzik.
Który co dzień wszystkich budzi.
 
Zagadka o krowie:

Duża i łaciata,
na zielonej łące.
Mlekiem nam dziękuje,
za trawę i słońce.

 Zagadka o świni:

Mieszka w chlewiku
tłuścioszka znana.
Przez ludzi na słoninkę
i mięso chowana.
 
Zagadka o owcy:

Często wołam: me, me,
Czy ktoś wełnę moją chce?
 
Zagadka o koniu:

 Ciężko pracuję na wsi cały dzień.
Odpoczywam w stajni i nie jestem leń.

 Zagadka o gęsi:
 
Chodzę gęsiego, białe piórka mam
I po swojemu tak sobie gęgam.

4. Kolorowanka - Kura i kurczątka z Wyprawki - farbami lub kredkami.  https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-bbplus-wyp/mobile/index.html#p=75  



POWODZENIA!


16. 04. 20 r.
Wiosna na wsi. Tyle stóp. Tyle kroków.
1. Ćwiczenia ortofoniczne (dziecko stara się wyraźnie powtarzać zdania po rodzicu, ale nie musi uczyć się na pamięć, tylko ćwiczy wymowę) na podstawie wiersza "Podwórkowa awantura".
 
Kura gdacze, kaczka kwacze-
goni kurę mokrą raczej.
Gęś też syczy, kogut pieje.
Gwałtu! Rety! Co się dzieje?
Ryczy krowa, świnia kwiczy, –
a indyk się rozindyczył.
Kot mysz goni, głośno miauczy.
– Dość awantur! Już wystarczy!
Tak pies Burek głośno szczeka... –
i już słychać go z daleka
Koza meczy: bo ta koza groźna była.
mee, mee, mee...
Czego psisko mądrzy się?
Dla ochłody - wiadro wody
poleją na głowy, brody!
Wyszły z mody awantury!
A sio gęsi, a sio, kury!
Powiedziała, co wiedziała,
białą brodą pokiwała,
pochyliła nisko rogi,
Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!
Awantura się skończyła,
bo ta koza groźna była.
 
2. Rozmowa n/t treści wiersza:
- jakie zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze?
- kto próbował je uspokoić i w jaki sposób to zrobił?
- jakie głosy wydawały zwierzęta?
 
3. Ćwiczenia słownikowe i dźwiękonaśladowcze:
- kura (co robi?) gdacze (jak?) – ko, ko, ko
- kaczka kwacze – kwa, kwa, kwa
- gęś syczy – sssy, sssy, sssy
- kogut pieje – kukuryku
- krowa ryczy – muuu, muuu, muuu
- świnia kwiczy – kwi, kwi, kwi
- kot miauczy – miau, miau, miau
- pies szczeka – hau, hau, hau
- koza meczy – mee, mee, mee
- koń rży – ihaa, ihaa, ihaa
- indyk gulgocze – gul, gul, gul
 
4. Ćwiczenia w mierzeniu długości.
 
Dziecko z rodzicem lub rodzeństwem mierzy szerokość dywanu (lub innego przedmiotu), stawiając stopę przed stopą i głośno licząc. Pytamy:
- Dlaczego wyszły różne wyniki?
- Czy stopy są jednakowej długości?
I tak samo liczymy krokami. Następnie pokazujemy dziecku linijkę, miarę krawiecką lub inną miarkę i w mierzymy dywan za pomocą miary. (Gdy mamy w domu).
 
 
Powodzenia!


15. 04. 20 r.
Wiosna na wsi. Uparty kogut.
1. Słuchanie piosenki "Na podwórku"    https://www.youtube.com/watch?v=An265-G0WOs     
 
Rozmowa n/t piosenki: Gdzie mieszkają zwierzęta, o których mowa w piosence? Jakie zwierzęta mieszkają w wiejskiej zagrodzie? Można tez zapytać o wygląd, zwyczaje, charakterystyczne głosy.
 
 
3. Książka s. 62-65
Posłuchajcie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby „Uparty kogut”:
 
Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona.
– Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę.
– Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata.
Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem supermamą.
– Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem.
Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami.
– Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku.
– Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”.
– Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy
– To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek. – Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama.
Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały ją z każdej strony... i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.
– Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama.
– Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata. Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami.
– Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco. Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok.
– Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes.
– Nie bój się, mamo – Ada dodała mamie otuchy.
– Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.
– Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu.
– No właśnie! – powiedziała stanowczo mama.
Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie. Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot. Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował.
– Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony.
– To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama. Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie.
 
Rozmowa na temat opowiadania.
 
− Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi?
 
− Z kim bawił się Olek?
 
− Co robiła Ada?
 
− Jaki ptak zainteresował się mamą? Dlaczego?
 
− Czym zajęli się tata z wujkiem?
 
− Jak mama przechytrzyła koguta? Czy jej się to naprawdę udało?
 
 
4. Zabawa ruchowa „Zwierzęta na wsi”
Biegamy po pokoju truchtem na paluszkach na hasło rodzica- nazwa zwierzęcia- zatrzymujemy się i wydajemy odgłos danego zwierzęcia; kura- kokoko, gąska- gęgęgę, indyk- gul gul gul, koza- mee mee mee, krowa – muu muu muu itp.
 
 
6. Analiza i synteza słuchowa słowa „żubry”. Dzieci dzielą słowo żubry na sylaby i na głoski. Liczą, ile w słowie „żubry” jest sylab, a ile głosek. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę „ż” słychać na początku (żaba, żurek, żyrafa…), w środku (leżak, jeżyny, kałuża…)
Napiszcie ładnie literkę Ż.



14. 04. 20 r.
Wielkanoc

1. Książka s. 58-61.
2.Karty pracy w ćw. cz. 3 do końca.
3.Dla chętnych zadania ze strony   https://www.gov.pl/web/zdalnelekcje/swiateczne-zwyczaje


10. 04. 20 r.
Wiosenne powroty. Sąsiad szpak.

1.Karta pracy cz. 3, s. 69

2. Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby „Sąsiad szpak.”

Olek, Ada i rodzice przyjechali do dziadków w odwiedziny i zostali na cały weekend. Ada była zachwycona. Dostała nowy dzwonek do roweru w kształcie rumianego jabłuszka i musiała go wypróbować. Natychmiast! Jeździła dookoła ogrodu dziadków i dzwoniła zawzięcie. Sprawiało jej to ogromną radość. Wprawdzie rodzina zatykała uszy, ale co tam. Wreszcie Olek nie wytrzymał. – Na kogo dzwonisz? – spytał. – Na przechodniów. Ostrzegam ich, że jadę – odpowiedziała rozpromieniona Ada. – Ja nie mogę! Tu nie ma żadnych przechodniów – wykrzyknął ogłuszony Olek. Ada wzruszyła ramionami, jednak wreszcie przestała dzwonić. – Jak dobrze – westchnęli dziadkowie, rodzice i cztery ogrodowe myszy. – Cisza, aż dzwoni w uszach – roześmiał się dziadek. – Teraz mogę przedstawić wam nowego sąsiada. – Zaprowadził Adę i Olka w odległą część ogrodu. Tu, na pniu wysokiej brzozy, powiesił kilka dni wcześniej budkę lęgową dla ptaków. – Zachowajcie ciszę. Wkrótce go zobaczycie – szepnął. Już po chwili dzieci zauważyły nadlatującego od strony sadu ptaszka. Krótki prostokątny ogon sprawiał, że w locie wyglądał jak czteroramienna gwiazda. Usiadł na gałęzi brzozy, ale z daleka od budki. Dzieci mogły mu się przyjrzeć uważnie. Czarne skrzydła mieniły się w wiosennym słońcu zielenią i fioletem. W ostro zakończonym dziobie trzymał źdźbło zeschłej trawy. Rozglądał się na wszystkie strony. Olek i Ada aż wstrzymali oddechy, aby go nie spłoszyć. Ptak upewnił się, że nic mu nie grozi, i przefrunął do budki. – Rozpoznaliście tego pana? – spytał dziadek. – Pewnie. To pan szpak – odpowiedział bez wahania Olek. – Pani szpak też osiedli się w budce? – spytała Ada. – Oczywiście. Pan szpak wije gniazdo dla pani szpakowej i dla małych szpaczków. – Będziesz miał bardzo dużo sąsiadów, dziadku – zauważył z uśmiechem Olek. – Zdaje się, że będą podobnie hałaśliwi jak Ada i jej dzwonek – szepnęła mama, która dołączyła do obserwatorów pracowitego szpaczka. – Szpet-szpet – zaśpiewał szpak i pomknął szukać materiałów na gniazdo. Wracał do budki wielokrotnie, przynosił pióra, korę, suche liście, mech, trawę. – Stara się – zauważyła Ada. Na to szpak zaskrzypiał jak stare deski w podłodze i jeszcze dodał: – Kuku, kuku! Olek i Ada zrobili wielkie oczy. Ze zdziwienia, naturalnie. Czyżby pan szpak stracił rozum? – Zapomnieliście, że szpaki potrafią naśladować rożne głosy – przypomniał im dziadek, ubawiony zaskoczonymi minami wnucząt. Następnego dnia o świcie Ada zerwała się z lóżka z głośnym krzykiem: – Kradną mój rower! Wypadła na podwórko w rozpiętej kurtce zarzuconej na piżamę. Za nią wyskoczyli dziadkowie, rodzice i Olek. Wszystkich obudził wyjątkowo głośny dźwięk dzwonka, który zdobił rower Ady. Jakież było ich zaskoczenie, kiedy odkryli, że rower stoi bezpieczny w komórce, a jego dzwonek... milczy. Gdy przetarli zaspane oczy, zobaczyli na gałęzi topoli przy oknie pokoju, w którym spała Ada, pana szpaka. Nowy sąsiad dziadka naśladował dźwięk dzwonka niczym najzdolniejszy artysta. Zdziwił się na widok rodziny w komplecie. – Miau – miauknął jak kot i odleciał. – „Miau”, czy to po ptasiemu dzień dobry? – zastanawiała się babcia. Ada pomyślała, że to coś mniej przyjemnego. – Przepraszam, panie szpaku – szepnęła w stronę budki. Jak myślicie, dlaczego Ada przeprosiła szpaczka?

Dziecko odpowiada na pytania związane z treścią opowiadania.
- Dlaczego Ada jeździła na rowerze i dzwoniła?
- Kogo przedstawił dziadek Olkowi i Adzie?
- Gdzie założył gniazdo szpak?
- Jakie odgłosy naśladował szpak?
- Dlaczego Ada myślała, że kradną jej rower?
- Kto głośno naśladował dźwięk dzwonka?
- Jakim dźwiękiem pożegnał szpak rodzinę?


4. Ćwiczenia z tekstem. Książka s. 56 - 57. Dzieci słuchają tekstu czytanego przez rodzica lub samodzielnie.
5. Karty pracy s. 70 i 71.
Dla chętnych:
https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/7d14f298b7fab85822b18455ee25536f_/index.html
www.domowyprzedszkolak.pl/item/pisanki-i-kurczaki-123



9. 04. 20 r.

Wiosenne powroty. Powroty ptaków.
1. Nagranie dowolne muzyki instrumentalnej o pogodnym charakterze. Dziecko stara się obrazować ją ruchem, np. może to być A. Vivaldi "Wiosna":
 
 
2. Zabawa plastyczna - Wiosenne słońce.
Wydzieranie koła i pasków - promyków słońca - z żółtego i z pomarańczowego papieru; przyklejanie ich na kartce. 
 
3. Rozmowa o wiosennych powrotach ptaków. Rozwiązywanie zagadek o ptakach.
 
Pióra biało - czarne, buciki czerwone; uciekają przed nim żabki, bardzo przestraszone. (bocian)

Wiosną do nas przyleciała ta ptaszyna czarna, mała. Murować się nie uczyła, ale gniazdko ulepiła. (jaskółka)
 
Już po lesie kuka, gniazdka sobie szuka. Jak znajdzie, podrzuca jaja, niech inni je wygrzewają. (kukułka)
 
Śpiewa wysoko piosenki do słonka, głos ma podobny do drżenia dzwonka. (skowronek)
 
4. Karta pracy cz 3 s. 67 i 68.
 
Dla chętnych zadania o tematyce świątecznej w  cz. 3 na ostatnich stronach.

https://www.youtube.com/watch?v=A8agxSu4hNs

https://www.youtube.com/watch?v=N7UB1rtwnt4




8. 04. 20 r. 

Wiosenne powroty. Wołanie wiosny.

1. Karta pracy cz 3 s. 65.

Wskazywanie na rysunkach słowika, wróbla, jaskółki, bociana. Kolorowanie rysunków ptaków, które wracają do Polski wiosną.
Rysowanie po śladach ramek zdjęć.

2. Karta pracy cz. 3 s. 66.
Łączenie fragmentów obrazków z dołu kartki z odpowiednimi pustymi miejscami na dużym obrazku.

3. Dzielenie różnych wyrazów na sylaby i głoski.

Oraz dodatkowo dla chętnych:

https://www.youtube.com/watch?v=lIWDCkbVQ6A



7. 04. 20 r.
Wiosenne powroty. Zadania o ptakach.

1. Zabawa twórcza - Ptaki z figur.
Dzieci układają z dowolnych klocków lub z tangramów (powinny mieć w domu) wymyślone przez siebie ptaki. Przeliczają klocki.
 
2. Karta pracy cz. 3 s. 63.
   Opowiadanie historyjki o wildze. Rysowanie po śladach drogi kukułki do gniazda wilgi.
 
3. Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji.
 Dziecko bierze 10 klocków lub kredek. Rodzic podaje zadanie, a dziecko stara się je rozwiązać, np. :
 
"Na drzewie siedziało 7 wróbli. ( dziecko układa przed sobą 7 kredek). Potem przyleciały jeszcze 3 wróble (dziecko dokłada 3 kredki lub klocki).
Ile wróbli siedzi teraz na drzewie?"
itp. 
 
4. Karta pracy cz 3 s. 64
Kolorowanie rysunku czajki wg wzoru, rysowanie jajek w każdym polu tak, żeby wszędzie było ich po 10.
 
Dla chętnych jest wiele ciekawych zadań na stronie   https://www.matzoo.pl/




25. 03. 20 r.
Marcowa pogoda. Marcowi przyjaciele.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem smodzielnie. Karta pracy cz. 3, s. 46 - 47.  Ćwiczenia w czytaniu.
Dla chętnych szlaczki, np. ze strony: pisupisu.pl.

26. 03. 20 r. 
Marcowa pogoda. Marcowi przyjaciele. 
Rozmowa o marcowej pogodzie. Osłuchanie z piosenką "Marcowi przyjaciele". Zabawa badawcza "Jaka jest pogoda?" Zapoznanie z kalendarzem pogody i uzupełnianie go przez tydzień odpowiednimin rysunkami. Rysowanie garnków po śladach. Kolorowanie ich wg kodu.
Karta pracy cz. 3 s. 48-49.

27. 03. 20 r. 
Marcowa pogoda. Znaczenie wody w życiu człowieka.
Rozmowa n/t znaczenia wody w życiu człowieka. Zabawa badawcza "Co pływa? Co tonie?"
Karta pracy cz. 3 s 51.

30. 03. 20 r. 
Wiosenne przebudzenie. Kolory wiosny.
Słuchanie piosenki "Wiosenne buziaki" https://www.youtube.com/watch?v=iXVw5asKVGU&t=63s. Rozmowa n/t piosenki. Zabawa "Czy znamy te pory roku?" w celu utwalenia nazw pór roku. Wykonanie ilustracji wiosny. Technika dowolna. Karta pracy cz. 3 s. 52 - 53.

Dodatkowo:

Posłuchaj wiersza

https://www.youtube.com/watch?v=IK7I3VNDCBk

Posłuchaj muzyki

https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI

Czytaj sylabami
https://www.youtube.com/watch?v=ht75xp52FQU

Wiosenne karty pracy

http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661
http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661
http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661

Wykonaj prosty eksperyment!
https://www.youtube.com/watch?v=MfCoSQRMgfk


31. 03. 20 r. 

Wiosenne przebudzenie. Wiosna na łące.      

Utrwalenie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki "Wiosenne buziaki" link do tekstu: 

http://www.pse.edu.pl/grupy/gumisie/wiersze-i-piosenki-2017-2018/wiosenne-buziaki-k-gowik-i-a-urawska

Zabawa: Szukamy rymów do wiosennych słów. Zaznaczanie drogi Olka i Ady do kwiatów. Nazywanie ich. Rysowanie kwiatów po śladach bez odrywania ręki od kartki. Karta pracy cz. 3 s. 54 i 55. 
Ćwiczenia w czytaniu. 

Utrwal cyfrę 0


1. 04. 20 r.
Wiosenne przebudzenie. Pierwszy motyl.
Proszę, aby dzieci (w miarę możliwości!) wykonały dzisiaj następujące zadania:
1. Zabawa plastyczna plastyczna - "Pierwsze bazie'"
 
KAŻDE DZIECKO RYSUJE SAMODZIELNIE LUB PRZYKLEJA NA KARTCE WYCIĘTY PO LINIACH NARYSOWANYCH PRZEZ RODZICÓW WAZON (mogą go ozdobić), POTEM PRZYKLEJA PASKI PAPIERU WYDARTE Z SZARYCH GAZET (gałązki), DOKLEJA PO OBU STRONACH GAŁĄZEK NIEWIELKIE OWALE - BAZIE. (mogą przeliczać gałązki w wazonie).
 
2. Zabawy przy piosence "Wiosenne buziaki" (dzieci poruszają się w rytm piosenki, link podawałam wcześniej, ale podam jeszcze raz: www.youtube.com/watch ), następnie uczą się drugiej zwrotki piosenki.
 
3. Karta pracy cz. 3. Ćw. s. 56 i 57.
 
4. Pierwszy motyl - praca plastyczna ( technika dowolna) lub w Wyprawce jest taki motyl. Można go wydrukować ze strony MACa i zrobić:
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-bbplus-wyp/mobile/index.html#p=114
 

2. 04. 20 r. 
Wiosenne przebudzenie. Powitanie wiosny.
1. Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała - Kwiatek rośnie.

Dziecko przykuca, głowa wtulona w ramiona. Rodzic zaczyna rytmicznie w coś uderzać (jak w bębenek) - NAJPIERW CICHO, POTEM CORAZ GŁOŚNIEJ I SZYBCIEJ. DZIECKO POWOLI SIĘ PODNOSI, AŻ DO POZYCJI STOJĄCEJ, WYCIĄGAJĄC RĘCE DO GÓRY.

2. Rozmowa n/t wczesnowiosennych kwiatów: Gatunków chronionych nie wolno niszczyć, zrywać, zbierać, sprzedawać, nabywać itd., aby zabezpieczyć rzadko występujące rośliny zagrożone wyginięciem.

Karta pracy cz 3. s 58 i 59.

3. Zapoznanie z monetami: 1 zł, 2 zł, 5 zł i banknotem 10 zł. https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-litery-liczby-cz-2/mobile/index.html#p=52

Można poćwiczyć na prawdziwych pieniądzach.

4. Nauka 3 zwrotki piosenki "Wiosenne buziaki".

5. Ćwiczenia w czytaniu i utrwalanie liter.

Zagraj, pokoloruj, zgadnij


3. 04. 20r.
Wiosenne przebudzenie. Poszukiwanie oznak wiosny.

1. Karta pracy cz. 3 s. 60.
Słuchanie tekstu i rysowanie po śladach.

2. Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej "Ozimina" https://borowko.przedszkole.czempin.pl/files/4501/MARZYCIELE_CZ.1.pdf
i rozmowa n/t opowiadania.

3. Ćwiczenia z tekstem. Książka s. 54 i 55.
Dziecko głośno czyta teksty umieszczone pod ilustracjami.

4. Karta pracy, cz. 3 s. 61.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedną kroplę deszczu więcej niż w poprzednim.

Dodatkowo dla chętnych zabawa "Słoneczko i deszczyk":

Na hasło "Słoneczko" dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Hasło "Deszczyk" jest sygnałem do przysiadu, stukania palcem po podłodze i rytmicznego powtarzania słów :"kap, kap, kap".

Oraz

Wiosenne karty pracy


6. 04. 20 r.

Wiosenne powroty. Gdzie budować gniazdo?
1. Poznawanie nazw ptaków, które powróciły do nas wczesną wiosną - skowronek, bocian, jaskółka, czajka, szpak. Dzieci oglądają zdjęcia ptaków w książce lub w Internecie.
2. Słuchanie piosenki "Wołanie wiosny" https://www.youtube.com/watch?v=FEO3PhEDwgs.
 
3. Słuchanie opowiadania H. Zdzitowieckiej "Gdzie budować gniazdo": 
  https://www.youtube.com/watch?v=6PfOJzSzgic
 
Rozmowa n/t opowiadania:
- Które ptaki rozmawiały o gniazdach?
- Jakie gniazdo zachwalał dzięcioł, a jakie skowronek?
- Jakie gniazdo zachwalała jaskółka, a jakie remiz?
- Co powiedział wróbel n/t gniazd?
- Z czego ptaki robią gniazda?
 
4. Karta pracy cz 3. s. 62. oraz   

  https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-litery-liczby-cz-2/mobile/index.html#p=55
 
       https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/oia-litery-liczby-cz-2/mobile/index.html#p=56
 
 
5. Praca plastyczna: "Bocian". Wydzieranka z kolorowego papieru (wyrywanie z papieru poszczególnych części ciała bociana i przyklejanie ich na kartce, dorysowanie chmur, trawy, słońca) lub wg własnego pomysłu.

Dla chętnych można robić już strony o tematyce świątecznej.

This website was created for free with Stronygratis.pl. Would you also like to have your own website?
Sign up for free